adjectivefirst/second-declension adjective
impacatus
impacatus (feminine impacata, neuter impacatum)
Classical[ɪmˈpa.ka.tʊs]Ecclesiastical[imˈpaː.ka.tus]
Meaning
- adjectivenot peaceable, not pacific
- adjectivebellicose
- adjectiveunquiet, agitated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impacatus | impacata | impacatum |
| genitive | impacatī | impacatae | impacatī |
| dative | impacatō | impacatae | impacatō |
| accusative | impacatum | impacatam | impacatum |
| ablative | impacatō | impacatā | impacatō |
| vocative | impacate | impacata | impacatum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impacatī | impacatae | impacata |
| genitive | impacatōrum | impacatārum | impacatōrum |
| dative | impacatīs | impacatīs | impacatīs |
| accusative | impacatōs | impacatās | impacata |
| ablative | impacatīs | impacatīs | impacatīs |
| vocative | impacatī | impacatae | impacata |
impācātus (inp-), a, um, adj. 2. inpacatus,
I. not peaceable, unquiet (poet. and in post-Aug. prose):
aut impacatos a tergo horrebis Iberos, warlike, plundering, Verg. G. 3, 408: fortuna, Stat. S. 5, 1, 137: quies alti pelagi, Claud. in. Ruf. 1, 70: vita, Sen. de Ira, 3, 27 fin.: odia, Claud. in. Eutr. 2, 212.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impācātus (inp-) adj.
2 in+pacatus, not peaceable, warlike: Iberi, V.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimpacatus
Latin pācātus Latin impacatus From in- (“without, not”) + pācātus (“peaceable; tranquil, quiet”).