LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immūtātus

immūtātus (feminine immūtāta, neuter immūtātum)

Meaning

  1. adjectiverareunchanged, immutate
    Veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur.106 BCE – 43 BCE, Cicero, Rhetorica 2.53

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmūtātusimmūtātaimmūtātum
genitiveimmūtātīimmūtātaeimmūtātī
dativeimmūtātōimmūtātaeimmūtātō
accusativeimmūtātumimmūtātamimmūtātum
ablativeimmūtātōimmūtātāimmūtātō
vocativeimmūtāteimmūtātaimmūtātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmūtātīimmūtātaeimmūtāta
genitiveimmūtātōrumimmūtātārumimmūtātōrum
dativeimmūtātīsimmūtātīsimmūtātīs
accusativeimmūtātōsimmūtātāsimmūtāta
ablativeimmūtātīsimmūtātīsimmūtātīs
vocativeimmūtātīimmūtātaeimmūtāta

immūtātus (inm-), a, um, adj. 2. in-mutatus,
I. unchanged, unaltered (rare but class.): id mutavit, quia me immutatum videt, Ter. And. 1, 5, 7: veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur, Cic. Inv. 2, 53, 162.
immūtātus, a, um, Part., from immuto.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmūtātus

Latin mūtātus Latin immūtātus From in- + mūtātus.

Descendants
  • Englishimmutate

Quick answers

What does immūtātus mean in Latin?
immūtātus, a adjective, means “unchanged, immutate”.
Where does immūtātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immūtātus.