adjectivefirst/second-declension adjective
immūtātus
immūtātus (feminine immūtāta, neuter immūtātum)
Meaning
- adjectiverareunchanged, immutate
Veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur.
106 BCE – 43 BCE, Cicero, Rhetorica 2.53
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immūtātus | immūtāta | immūtātum |
| genitive | immūtātī | immūtātae | immūtātī |
| dative | immūtātō | immūtātae | immūtātō |
| accusative | immūtātum | immūtātam | immūtātum |
| ablative | immūtātō | immūtātā | immūtātō |
| vocative | immūtāte | immūtāta | immūtātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immūtātī | immūtātae | immūtāta |
| genitive | immūtātōrum | immūtātārum | immūtātōrum |
| dative | immūtātīs | immūtātīs | immūtātīs |
| accusative | immūtātōs | immūtātās | immūtāta |
| ablative | immūtātīs | immūtātīs | immūtātīs |
| vocative | immūtātī | immūtātae | immūtāta |
immūtātus (inm-), a, um, adj. 2. in-mutatus,
I. unchanged, unaltered (rare but class.):
id mutavit, quia me immutatum videt, Ter. And. 1, 5, 7: veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur, Cic. Inv. 2, 53, 162.immūtātus, a, um, Part., from immuto.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immūtātus (in-m-) adj.,
unchanged, unaltered.
immūtātus
P. of immuto.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimmūtātus
Latin mūtātus Latin immūtātus From in- + mūtātus.
Descendants
- Englishimmutate