LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immōtus

immōtus (feminine immōta, neuter immōtum)
Classical[ɪmˈmoː.tʊs]Ecclesiastical[imˈmɔː.tus]

Meaning

  1. adjectiveimmovable, motionless
  2. adjectivefigurativelyunmoved, unshaken, undisturbed, immovable, firm, fixed, secure, steadfast
    [...] et magnō persentit pectore cūrās, / mēns immōta manet; lacrimae volvuntur inānēs.[Aeneas compared to an oak tree in the wind:] and [although] he feels troubled in his heart with the worst distress, his purpose remains steadfast; the tears are falling in vain. (The “lacrimae inanes” may be those of Dido, Anna, or even Aeneas himself, emotionally “shaken” — like the tree — yet stoically firm in his resolve.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.448–449

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmōtusimmōtaimmōtum
genitiveimmōtīimmōtaeimmōtī
dativeimmōtōimmōtaeimmōtō
accusativeimmōtumimmōtamimmōtum
ablativeimmōtōimmōtāimmōtō
vocativeimmōteimmōtaimmōtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmōtīimmōtaeimmōta
genitiveimmōtōrumimmōtārumimmōtōrum
dativeimmōtīsimmōtīsimmōtīs
accusativeimmōtōsimmōtāsimmōta
ablativeimmōtīsimmōtīsimmōtīs
vocativeimmōtīimmōtaeimmōta

immōtus (inm-), a, um, adj. in-motus,
I. unmoved, immovable, motionless (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: (illa arbor) immota manet, Verg. G. 2, 293: (Ceres) Sub Jove duravit multis immota diebus, Ov. F. 4, 505: supercilia (opp. mobilia), Quint. 11, 3, 79: sceptrum, id. ib. § 158: aquae, i. e. frozen, Ov. Tr. 3, 10, 38: aër, Plin. 17, 24, 36, § 222: apum examina, Col. 9, 4, 19: serenus et immotus dies, calm, Tac. H. 1, 86; Plin. Ep. 2, 7, 6; id. Pan. 82: terrarum pondus sedet immotum, Sen. Prov. 1, 2: mare, id. Suas. 1, 1: cervix, id. ib. 6, 17: legio, Tac. A. 14, 37: vultus, id. ib. 2, 29. —
II. Trop., unmoved, unshaken, undisturbed, steadfast, firm: mens immota manet, Verg. A. 4, 449: manent immota tuorum Fata tibi, id. ib. 1, 257; cf.: immota manet fatis Lavinia conjux, id. ib. 7, 314: immotas praebet mugitibus aures, unmoved, Ov. M. 15, 465: nympha procis, Val. Fl. 5, 112: adversus turmas acies, Liv. 10, 14, 16; 21, 55, 10: immotus iis, Tac. A. 15, 59: immota aut modice lacessita pax, id. ib. 4, 32: fides sociis, Val. Fl. 3, 598: felicis animi immota tranquillitas, Sen. de Ira, 2, 12, 6: constantia, id. Const. 5, 4: gaudium, id. Vit. Beat. 4, 5: animus, Lact. 6, 17, 22.— In neutr.: si mihi non animo fixum immotumque sederet, Ne, etc., immovable, unchangeable, Verg. A. 4, 15; so with an object-clause: immotum adversus eos sermones fixumque Tiberio fuit non omittere caput rerum, Tac. A. 1, 47.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmōtus

Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveō Latin mōtus Latin immōtus From in- + mōtus.

Descendants
  • Italianimmoto
  • Portugueseimoto
  • Spanishinmoto
  • Sicilianmmotu

Quick answers

What does immōtus mean in Latin?
immōtus, a adjective, means “immovable, motionless; unmoved, unshaken, undisturbed, immovable, firm, fixed, secure, steadfast”.
How do you pronounce immōtus?
In classical Latin, [ɪmˈmoː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmɔː.tus].
Where does immōtus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immōtus.