adjectivefirst/second-declension adjective
immōtus
immōtus (feminine immōta, neuter immōtum)
Classical[ɪmˈmoː.tʊs]Ecclesiastical[imˈmɔː.tus]
Meaning
- adjectiveimmovable, motionless
- adjectivefigurativelyunmoved, unshaken, undisturbed, immovable, firm, fixed, secure, steadfast
[...] et magnō persentit pectore cūrās, / mēns immōta manet; lacrimae volvuntur inānēs.
[Aeneas compared to an oak tree in the wind:] and [although] he feels troubled in his heart with the worst distress, his purpose remains steadfast; the tears are falling in vain. (The “lacrimae inanes” may be those of Dido, Anna, or even Aeneas himself, emotionally “shaken” — like the tree — yet stoically firm in his resolve.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.448–449
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nōn movētur, fīrmusimmōtus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 5
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immōtus | immōta | immōtum |
| genitive | immōtī | immōtae | immōtī |
| dative | immōtō | immōtae | immōtō |
| accusative | immōtum | immōtam | immōtum |
| ablative | immōtō | immōtā | immōtō |
| vocative | immōte | immōta | immōtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immōtī | immōtae | immōta |
| genitive | immōtōrum | immōtārum | immōtōrum |
| dative | immōtīs | immōtīs | immōtīs |
| accusative | immōtōs | immōtās | immōta |
| ablative | immōtīs | immōtīs | immōtīs |
| vocative | immōtī | immōtae | immōta |
immōtus (inm-), a, um, adj. in-motus,
I. unmoved, immovable, motionless (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.:
(illa arbor) immota manet, Verg. G. 2, 293: (Ceres) Sub Jove duravit multis immota diebus, Ov. F. 4, 505: supercilia (opp. mobilia), Quint. 11, 3, 79: sceptrum, id. ib. § 158: aquae, i. e. frozen, Ov. Tr. 3, 10, 38: aër, Plin. 17, 24, 36, § 222: apum examina, Col. 9, 4, 19: serenus et immotus dies, calm, Tac. H. 1, 86; Plin. Ep. 2, 7, 6; id. Pan. 82: terrarum pondus sedet immotum, Sen. Prov. 1, 2: mare, id. Suas. 1, 1: cervix, id. ib. 6, 17: legio, Tac. A. 14, 37: vultus, id. ib. 2, 29. —II. Trop., unmoved, unshaken, undisturbed, steadfast, firm:
mens immota manet, Verg. A. 4, 449: manent immota tuorum Fata tibi, id. ib. 1, 257; cf.: immota manet fatis Lavinia conjux, id. ib. 7, 314: immotas praebet mugitibus aures, unmoved, Ov. M. 15, 465: nympha procis, Val. Fl. 5, 112: adversus turmas acies, Liv. 10, 14, 16; 21, 55, 10: immotus iis, Tac. A. 15, 59: immota aut modice lacessita pax, id. ib. 4, 32: fides sociis, Val. Fl. 3, 598: felicis animi immota tranquillitas, Sen. de Ira, 2, 12, 6: constantia, id. Const. 5, 4: gaudium, id. Vit. Beat. 4, 5: animus, Lact. 6, 17, 22.— In neutr.: si mihi non animo fixum immotumque sederet, Ne, etc., immovable, unchangeable, Verg. A. 4, 15; so with an object-clause: immotum adversus eos sermones fixumque Tiberio fuit non omittere caput rerum, Tac. A. 1, 47.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immōtus (in-m-) adj.,
unmoved, immovable, motionless: (arbor) immota manet, V.: Ceres, O.: mare, Ta.: voltus, Ta.—Fig., unmoved, unshaken, undisturbed, steadfast, firm: manent inmota tuorum Fata tibi, V.: animus, Ta.: adversus turmas acies, L.: Si mihi non animo fixum immotumque sederet, Ne, etc., unchangeable, V.: pax, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimmōtus
Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveō Latin mōtus Latin immōtus From in- + mōtus.
Descendants
- Italianimmoto
- Portugueseimoto
- Spanishinmoto
- Sicilianmmotu