noun · femininethird declension
immortālitās
immortālitās f (genitive immortālitātis)
Meaning
- immortality
- divinity
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | immortālitās inmortālitās | immortālitātēs inmortālitātēs |
| genitive | immortālitātis inmortālitātis | immortālitātum inmortālitātum |
| dative | immortālitātī inmortālitātī | immortālitātibus inmortālitātibus |
| accusative | immortālitātem inmortālitātem | immortālitātēs inmortālitātēs |
| ablative | immortālitāte inmortālitāte | immortālitātibus inmortālitātibus |
| vocative | immortālitās inmortālitās | immortālitātēs inmortālitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- argumentum immortalitatis afferre (not pro)
- to quote an argument in favour of immortality.
- immortalitatem consequi, adipisci, sibi parere
- to attain eternal renown.
- memoriam nominis sui immortalitati tradere, mandare, commendare
- to immortalise one's name.
immortālĭtas (inm-), ātis, f. immortalis,
I. exemption from death, immortality (class.).
I. Lit.:
salvos sum: inmortalitas mihi datast, Plaut. Merc. 3, 4, 18: quae Socrates supremo vitae die de immortalitate animorum disseruisset, Cic. de Sen. 21, 78: vita beata nullā aliā re nisi immortalitate cedens caelestibus, id. N. D. 2, 61, 153.—In plur.: vide igitur, ne virtutibus hominum isti honores habeantur, non immortalitatibus, to their immortal natures, Cic. N. D. 3, 18, 46.—II. Transf.
A. Imperishableness, imperishable fame, undying renown, immortality:
non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur, Cic. de Sen. 20, 74: jam tum inmortalitatis virtute partae fautor, Liv. 1, 7, 15: emit morte immortalitatem, Quint. 9, 3, 71: mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit, Cic. Pis. 3, 7: gloriae, id. de Sen. 23, 82: aliquid immortalitati commendare, id. de Or. 2, 9, 36: aliquid immortalitati tradere, id. ib. 3, 16, 60. —* B. (Acc. to immortalis, II. B.) Blessedness, the height of happiness:
mihi immortalitas parta est, si, etc., Ter. And. 5, 5, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immortālitās (inm-) ātis, f
immortalis, exemption from death, immortality, endless life: animorum: vita immortalitate cedens caelestibus. —Plur: hominum, immortal natures.—Imperishableness, imperishable fame, undying renown, immortality: mors quam immortalitas consequatur: virtute parta, L.: gloriae: aliquid immortalitati tradere: mi inmortalitas Partast si, etc., i. e. I shall be perfectly happy, T.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin immortālitās From immortālis + -tās.
Descendants
- Catalanimmortalitat
- Englishimmortality
- Frenchimmortalité
- Italianimmortalità
- Portugueseimortalidade
- Romanianimortalitate
- Spanishinmortalidad
- Galicianinmortalidade
In English words that came into English from immortālitās
- immortalityimmortālitās