LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

immortālitās

immortālitās f (genitive immortālitātis)

Meaning

  1. immortality
  2. divinity

Latīnē defined in Latin in our graded readers

memoria perpetua
immortālitās -ātis (f) — in Epistulae, ch. 22
vīta sine morte
immortālitās -ātis (f) — in Aeneis, ch. 24

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimmortālitās
inmortālitās
immortālitātēs
inmortālitātēs
genitiveimmortālitātis
inmortālitātis
immortālitātum
inmortālitātum
dativeimmortālitātī
inmortālitātī
immortālitātibus
inmortālitātibus
accusativeimmortālitātem
inmortālitātem
immortālitātēs
inmortālitātēs
ablativeimmortālitāte
inmortālitāte
immortālitātibus
inmortālitātibus
vocativeimmortālitās
inmortālitās
immortālitātēs
inmortālitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

argumentum immortalitatis afferre (not pro)
to quote an argument in favour of immortality.
immortalitatem consequi, adipisci, sibi parere
to attain eternal renown.
memoriam nominis sui immortalitati tradere, mandare, commendare
to immortalise one's name.

immortālĭtas (inm-), ātis, f. immortalis,
I. exemption from death, immortality (class.).
I. Lit.: salvos sum: inmortalitas mihi datast, Plaut. Merc. 3, 4, 18: quae Socrates supremo vitae die de immortalitate animorum disseruisset, Cic. de Sen. 21, 78: vita beata nullā aliā re nisi immortalitate cedens caelestibus, id. N. D. 2, 61, 153.—In plur.: vide igitur, ne virtutibus hominum isti honores habeantur, non immortalitatibus, to their immortal natures, Cic. N. D. 3, 18, 46.—
II. Transf.
A. Imperishableness, imperishable fame, undying renown, immortality: non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur, Cic. de Sen. 20, 74: jam tum inmortalitatis virtute partae fautor, Liv. 1, 7, 15: emit morte immortalitatem, Quint. 9, 3, 71: mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit, Cic. Pis. 3, 7: gloriae, id. de Sen. 23, 82: aliquid immortalitati commendare, id. de Or. 2, 9, 36: aliquid immortalitati tradere, id. ib. 3, 16, 60. —*
B. (Acc. to immortalis, II. B.) Blessedness, the height of happiness: mihi immortalitas parta est, si, etc., Ter. And. 5, 5, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin immortālitās From immortālis + -tās.

Descendants
  • Catalanimmortalitat
  • Englishimmortality
  • Frenchimmortalité
  • Italianimmortalità
  • Portugueseimortalidade
  • Romanianimortalitate
  • Spanishinmortalidad
  • Galicianinmortalidade

In English words that came into English from immortālitās

  • immortalityimmortālitās

Quick answers

What does immortālitās mean in Latin?
immortālitās, a noun, means “immortality; divinity”.
What is the genitive of immortālitās?
The genitive singular is immortālitātis. immortālitās is feminine, third declension.