LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immolātīcius

immolātīcius (feminine immolātīcia, neuter immolātīcium)
Classical[ɪm.mɔ.ɫaːˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[im.mo.laˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. Late Latinadjectivesacrificial, meant to be sacrificed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmolātīciusimmolātīciaimmolātīcium
genitiveimmolātīciīimmolātīciaeimmolātīciī
dativeimmolātīciōimmolātīciaeimmolātīciō
accusativeimmolātīciumimmolātīciamimmolātīcium
ablativeimmolātīciōimmolātīciāimmolātīciō
vocativeimmolātīcieimmolātīciaimmolātīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmolātīciīimmolātīciaeimmolātīcia
genitiveimmolātīciōrumimmolātīciārumimmolātīciōrum
dativeimmolātīciīsimmolātīciīsimmolātīciīs
accusativeimmolātīciōsimmolātīciāsimmolātīcia
ablativeimmolātīciīsimmolātīciīsimmolātīciīs
vocativeimmolātīciīimmolātīciaeimmolātīcia

immŏlātīcĭus (inm-) or -tĭus, a, um, adj. immolo,
I. of or for a sacrifice (late Lat.): caro, Aug. Ep. 154; cf.: immolaticius θύσιμος, Gloss. Philox.

Origins

From immolātus (perfect passive participle of immolō) + -īcius.

Quick answers

What does immolātīcius mean in Latin?
immolātīcius, a adjective, means “sacrificial, meant to be sacrificed”.
How do you pronounce immolātīcius?
In classical Latin, [ɪm.mɔ.ɫaːˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.mo.laˈtiː.t͡ʃi.us].