adjectivefirst/second-declension adjective
immoderātus
immoderātus (feminine immoderāta, neuter immoderātum, comparative immoderātior)
Classical[ɪm.mɔ.dɛˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.mo.deˈraː.tus]
Meaning
- adjectivemeasureless, immeasurable
- adjectiveunrestrained, unbridled, excessive, immoderate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immoderātus | immoderāta inmoderāta | immoderātum inmoderātum |
| genitive | immoderātī inmoderātī | immoderātae inmoderātae | immoderātī inmoderātī |
| dative | immoderātō inmoderātō | immoderātae inmoderātae | immoderātō inmoderātō |
| accusative | immoderātum inmoderātum | immoderātam inmoderātam | immoderātum inmoderātum |
| ablative | immoderātō inmoderātō | immoderātā inmoderātā | immoderātō inmoderātō |
| vocative | immoderāte inmoderāte | immoderāta inmoderāta | immoderātum inmoderātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immoderātī inmoderātī | immoderātae inmoderātae | immoderāta inmoderāta |
| genitive | immoderātōrum inmoderātōrum | immoderātārum inmoderātārum | immoderātōrum inmoderātōrum |
| dative | immoderātīs inmoderātīs | immoderātīs inmoderātīs | immoderātīs inmoderātīs |
| accusative | immoderātōs inmoderātōs | immoderātās inmoderātās | immoderāta inmoderāta |
| ablative | immoderātīs inmoderātīs | immoderātīs inmoderātīs | immoderātīs inmoderātīs |
| vocative | immoderātī inmoderātī | immoderātae inmoderātae | immoderāta inmoderāta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- potestas immoderata, infinita
- despotic, tyrannous rule.
immŏdĕrātus (inm-), a, um, adj. in-moderatus,
I. without measure, measureless, immeasurable.
I. Lit. (only poet.): vides sublime, fusum, immoderatum aethera, unbounded (= immensum), Cic. poët. N. D. 2, 25, 65; Lucr. 1, 1013.—
II. Trop., unrestrained, unbridled, excessive, immoderate (freq. and class.):
ipsum illum Aristotelis discipulum, superbum, crudelem, immoderatum fuisse, Cic. Att. 13, 28, 3: homo et turbulentus, id. Phil. 10, 11, 23: mulier, id. Cael. 21, 53: immensae cupiditates, infinitae et immoderatae sunt, Auct. Her. 2, 22, 34: intemperantia, Cic. Ac. 1, 10, 39: quippe duos pro uno dominos acceptos, inmoderata, infinita potestate, Liv. 3, 9, 4: res immoderata cupido est, Ov. P. 4, 15, 31: motus animi, cum immoderatiores sunt, vitia fiunt, Gell. 19, 12, 4: immoderatissimae luxuriae esse, Suet. Ner. 51: immoderato potu et pastu pars animi obstupefacta, Cic. Div. 1, 29, 60: ne immoderata aut angusta sit oratio, id. Or. 58, 198: vox immoderatior, Cael. ap. Quint. 11, 1, 51: tam immoderatae linguae fuit, unbridled, Suet. Vit. Luc.: tempestates, Cic. Rosc. Am. 45, 131.—Hence, adv.: immŏdĕrātē. 1. Lit.: without measure or rule:
moveri immoderate et fortuitu, Cic. Univ. 13: vox immoderate profusa, id. N. D. 2, 59, 149: effunditur spiritus, Quint. 11, 3, 63.—2. Trop., immoderately, extravagantly:
vivere, Cic. Univ. 12: jactari, id. Div. 1, 29, 60: abuti nostra facilitate, id. Fam. 12, 1, 2.—Comp.: ferre casum incommodorum tuorum, Cic. Fam. 5, 16, 5.—Sup.: laetari, Spart. Sev. 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immoderātus (in-m-) adj.,
boundless, immeasurable: aether.—Fig., unrestrained, unbridled, excessive, immoderate: homo: ne inmoderatus abundes, unduly officious, H.: fortitudo, S.: potus et pastus: tempestates.—Plur n. as subst: inmoderata semper cupiebat, S.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimmoderātus
Latin moderātus Latin immoderātus From in- + moderātus.
In English words that came into English from immoderātus
- immoderateimmoderātus