LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immoderātus

immoderātus (feminine immoderāta, neuter immoderātum, comparative immoderātior)
Classical[ɪm.mɔ.dɛˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.mo.deˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivemeasureless, immeasurable
  2. adjectiveunrestrained, unbridled, excessive, immoderate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmoderātusimmoderāta
inmoderāta
immoderātum
inmoderātum
genitiveimmoderātī
inmoderātī
immoderātae
inmoderātae
immoderātī
inmoderātī
dativeimmoderātō
inmoderātō
immoderātae
inmoderātae
immoderātō
inmoderātō
accusativeimmoderātum
inmoderātum
immoderātam
inmoderātam
immoderātum
inmoderātum
ablativeimmoderātō
inmoderātō
immoderātā
inmoderātā
immoderātō
inmoderātō
vocativeimmoderāte
inmoderāte
immoderāta
inmoderāta
immoderātum
inmoderātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmoderātī
inmoderātī
immoderātae
inmoderātae
immoderāta
inmoderāta
genitiveimmoderātōrum
inmoderātōrum
immoderātārum
inmoderātārum
immoderātōrum
inmoderātōrum
dativeimmoderātīs
inmoderātīs
immoderātīs
inmoderātīs
immoderātīs
inmoderātīs
accusativeimmoderātōs
inmoderātōs
immoderātās
inmoderātās
immoderāta
inmoderāta
ablativeimmoderātīs
inmoderātīs
immoderātīs
inmoderātīs
immoderātīs
inmoderātīs
vocativeimmoderātī
inmoderātī
immoderātae
inmoderātae
immoderāta
inmoderāta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

potestas immoderata, infinita
despotic, tyrannous rule.

immŏdĕrātus (inm-), a, um, adj. in-moderatus,
I. without measure, measureless, immeasurable.
I. Lit. (only poet.): vides sublime, fusum, immoderatum aethera, unbounded (= immensum), Cic. poët. N. D. 2, 25, 65; Lucr. 1, 1013.—
II. Trop., unrestrained, unbridled, excessive, immoderate (freq. and class.): ipsum illum Aristotelis discipulum, superbum, crudelem, immoderatum fuisse, Cic. Att. 13, 28, 3: homo et turbulentus, id. Phil. 10, 11, 23: mulier, id. Cael. 21, 53: immensae cupiditates, infinitae et immoderatae sunt, Auct. Her. 2, 22, 34: intemperantia, Cic. Ac. 1, 10, 39: quippe duos pro uno dominos acceptos, inmoderata, infinita potestate, Liv. 3, 9, 4: res immoderata cupido est, Ov. P. 4, 15, 31: motus animi, cum immoderatiores sunt, vitia fiunt, Gell. 19, 12, 4: immoderatissimae luxuriae esse, Suet. Ner. 51: immoderato potu et pastu pars animi obstupefacta, Cic. Div. 1, 29, 60: ne immoderata aut angusta sit oratio, id. Or. 58, 198: vox immoderatior, Cael. ap. Quint. 11, 1, 51: tam immoderatae linguae fuit, unbridled, Suet. Vit. Luc.: tempestates, Cic. Rosc. Am. 45, 131.—Hence, adv.: immŏdĕrātē.
1. Lit.: without measure or rule: moveri immoderate et fortuitu, Cic. Univ. 13: vox immoderate profusa, id. N. D. 2, 59, 149: effunditur spiritus, Quint. 11, 3, 63.—
2. Trop., immoderately, extravagantly: vivere, Cic. Univ. 12: jactari, id. Div. 1, 29, 60: abuti nostra facilitate, id. Fam. 12, 1, 2.—Comp.: ferre casum incommodorum tuorum, Cic. Fam. 5, 16, 5.—Sup.: laetari, Spart. Sev. 20.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmoderātus

Latin moderātus Latin immoderātus From in- + moderātus.

In English words that came into English from immoderātus

  • immoderateimmoderātus

Quick answers

What does immoderātus mean in Latin?
immoderātus, a adjective, means “measureless, immeasurable; unrestrained, unbridled, excessive, immoderate”.
How do you pronounce immoderātus?
In classical Latin, [ɪm.mɔ.dɛˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.mo.deˈraː.tus].
Where does immoderātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immoderātus.