LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

immōbilis

immōbilis (neuter immōbile)
Classical[ɪmˈmoː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[imˈmɔː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationimmobile, immovable
  2. two terminationunalterable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmōbilis
inmōbilis
immōbilis
inmōbilis
immōbile
inmōbile
genitiveimmōbilis
inmōbilis
immōbilis
inmōbilis
immōbilis
inmōbilis
dativeimmōbilī
inmōbilī
immōbilī
inmōbilī
immōbilī
inmōbilī
accusativeimmōbilem
inmōbilem
immōbilem
inmōbilem
immōbile
inmōbile
ablativeimmōbilī
inmōbilī
immōbilī
inmōbilī
immōbilī
inmōbilī
vocativeimmōbilis
inmōbilis
immōbilis
inmōbilis
immōbile
inmōbile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmōbilēs
inmōbilēs
immōbilēs
inmōbilēs
immōbilia
inmōbilia
genitiveimmōbilium
inmōbilium
immōbilium
inmōbilium
immōbilium
inmōbilium
dativeimmōbilibus
inmōbilibus
immōbilibus
inmōbilibus
immōbilibus
inmōbilibus
accusativeimmōbilīs
immōbilēs, inmōbilēs, inmōbilīs
immōbilīs
immōbilēs, inmōbilēs, inmōbilīs
immōbilia
inmōbilia
ablativeimmōbilibus
inmōbilibus
immōbilibus
inmōbilibus
immōbilibus
inmōbilibus
vocativeimmōbilēs
inmōbilēs
immōbilēs
inmōbilēs
immōbilia
inmōbilia

immōbĭlis (inm-), e, adj. in-mobilis,
I. immovable.
I. Lit.
A. In gen. (class.): terra immobilis manens, Cic. Rep. 6, 18: elephas tardum et paene immobile animal, Curt. 8, 14: balaenae ad flexum, Plin. 9, 6, 5, § 13: rigor, Quint. 9, 4, 101: immobilior scopulis, Ov. M. 13, 801.—
B. In partic.: res, immovable property, real estate, Dig. 2, 8, 15; 41, 3, 23; opp. res mobiles, Ulp. Fragm. 19, 6, 8.—
II. Trop., immovable, unmoved, unalterable (mostly post-Aug.): ardet inexcita Ausonia atque immobilis ante, Verg. A. 7, 623: donec princeps immobilem se precibus et invidiae juxta ostendit, Tac. A. 16, 10: adversum plausum ac lasciviam insultantis vulgi immobiles, id. H. 4, 2: isti apathiae sectatores, qui videri se esse tranquillos et intrepidos et immobiles volunt, Gell. 19, 12, 10: statua pro rostris cum hac inscriptione: PIETATIS IMMOBILIS ERGA PRINCIPEM, Suet. Vit. 3: omnia, quae mensurā continentur, certa et immobilia congruere sibi debent, Front. Aquaed. 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmōbilis

Proto-Indo-European *m(y)ewh₁- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *m(y)owh₁éyeti Proto-Italic *moweō Latin moveō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin mōbilis Latin immōbilis From in- + mōbilis (“movable; pliant; fickle”).

Descendants
  • Catalanimmoble
  • Englishimmobile
  • Frenchimmeuble
  • Frenchimmobile
  • Italianimmobile
  • Italianimmuobile
  • Portugueseimóvel
  • Spanishinmueble
  • Spanishinmóvil
  • Spanishinmoble

In English words that came into English from immōbilis

  • immobileimmōbilis

Quick answers

What does immōbilis mean in Latin?
immōbilis, a adjective, means “immobile, immovable; unalterable”.
How do you pronounce immōbilis?
In classical Latin, [ɪmˈmoː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmɔː.bi.lis].
Where does immōbilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immōbilis.