LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immediātus

immediātus (feminine immediāta, neuter immediātum)
Classical[ɪm.mɛ.diˈaː.tʊs]Ecclesiastical[im.me.diˈaː.tus]

Meaning

  1. Late Latinadjectiveimmediate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmediātusimmediātaimmediātum
genitiveimmediātīimmediātaeimmediātī
dativeimmediātōimmediātaeimmediātō
accusativeimmediātumimmediātamimmediātum
ablativeimmediātōimmediātāimmediātō
vocativeimmediāteimmediātaimmediātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmediātīimmediātaeimmediāta
genitiveimmediātōrumimmediātārumimmediātōrum
dativeimmediātīsimmediātīsimmediātīs
accusativeimmediātōsimmediātāsimmediāta
ablativeimmediātīsimmediātīsimmediātīs
vocativeimmediātīimmediātaeimmediāta

Origins

From im- + mediātus, calque of Ancient Greek ἄμεσος (ámesos).

Descendants
  • Catalanimmediat
  • Englishimmediate
  • Frenchimmédiat
  • Germanunmittelbar
  • Italianimmediato
  • Portugueseimediato
  • Romanianimediat
  • Spanishinmediato
  • Dutchonmiddellijk
  • Galicianinmediato

In English words that came into English from immediātus

  • immediateimmediātus

Quick answers

What does immediātus mean in Latin?
immediātus, a adjective, means “immediate”.
How do you pronounce immediātus?
In classical Latin, [ɪm.mɛ.diˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.me.diˈaː.tus].