LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immānsuētus

immānsuētus (feminine immānsuēta, neuter immānsuētum)
Classical[ɪm.mãːˈsʷeː.tʊs]Ecclesiastical[im.manˈsʷɛː.tus]

Meaning

  1. adjectiveuntamed, wild, savage

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmānsuētusimmānsuētaimmānsuētum
genitiveimmānsuētīimmānsuētaeimmānsuētī
dativeimmānsuētōimmānsuētaeimmānsuētō
accusativeimmānsuētumimmānsuētamimmānsuētum
ablativeimmānsuētōimmānsuētāimmānsuētō
vocativeimmānsuēteimmānsuētaimmānsuētum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmānsuētīimmānsuētaeimmānsuēta
genitiveimmānsuētōrumimmānsuētārumimmānsuētōrum
dativeimmānsuētīsimmānsuētīsimmānsuētīs
accusativeimmānsuētōsimmānsuētāsimmānsuēta
ablativeimmānsuētīsimmānsuētīsimmānsuētīs
vocativeimmānsuētīimmānsuētaeimmānsuēta

immansuētus (inm-), a, um, adj. in-mansuetus,
I. untamed, wild, savage (poet. and in post-Aug. prose): ille ferox immansuetusque, Ov. M. 4, 237: Cyclops, id. ib. 14, 249: at tu (Borea), de rapidis immansuetissime ventis, id. H. 18, 37: trucem atque immansuetum bovem caedimus, Sen. de Ira, 1, 15: ingenium immansuetum ferumque, Ov. M. 15, 85: quid immansuetius? Sen. Cons. ad Helv. 6.

Origins

From in- (“un-”) + mānsuētus (“tamed”), from the perfect passive participle of mānsuēscō (“to tame”).

Quick answers

What does immānsuētus mean in Latin?
immānsuētus, a adjective, means “untamed, wild, savage”.
How do you pronounce immānsuētus?
In classical Latin, [ɪm.mãːˈsʷeː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.manˈsʷɛː.tus].