LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

immānitās

immānitās f (genitive immānitātis)

Meaning

  1. immensity, vastness, excess
  2. monstrousness, enormity, fierceness, cruelty, barbarism, savageness, inhumanity, frightfulness
    Quod ego praetermittō et facile patior silērī, nē in hāc cīvitāte tantī facinoris immanitās aut exstitisse aut nōn vindicāta esse videātur.But I pass over this [wickedness] and readily endure it to remain unspoken, so that the monstrousness of such a great crime might not appear to have occurred in this state, nor to have gone unavenged.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.14

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimmānitās
inmānitās
immānitātēs
inmānitātēs
genitiveimmānitātis
inmānitātis
immānitātum
inmānitātum
dativeimmānitātī
inmānitātī
immānitātibus
inmānitātibus
accusativeimmānitātem
inmānitātem
immānitātēs
inmānitātēs
ablativeimmānitāte
inmānitāte
immānitātibus
inmānitātibus
vocativeimmānitās
inmānitās
immānitātēs
inmānitātēs

immānĭtas, ātis, f. immanis.
I. Monstrous size, hugeness, vastness, excess (very rare, but class.): serpens inusitatae immanitatis, Gell. 6, 3, 1: vitiorum, Cic. Cael. 6, 14: frigoris, Just. 2, 1.—
II. Monstrousness, enormity, heinousness, savageness, fierceness, cruelty, barbarism (so most freq.): ista in figura hominis feritas et immanitas beluae, Cic. Off. 3, 6, 32: feritas quaedam atque agrestis immanitas, id. Div. 1, 29, 60; cf.: multas esse gentes sic immanitate efferatas ut, etc., id. N. D. 1, 23, 62: omni diritate atque immanitate taeterrimus, id. Vatin. 3, 9: inter feras satius est aetatem degere, quam in tanta immanitate versari, in such barbarism, id. Rosc. Am. 52, 150: asperitas et immanitas naturae, id. Lael. 23, 87: morum immanitate vastissimas vincit beluas, id. Rep. 2, 26: in animo, stupor in corpore, id. Tusc. 3, 6, 12; cf.: temperantiam immanitas in voluptatibus aspernandis imitatur, id. Part. 23, 81: M. Antonii tanta est non insolentia (nam id quidem vulgare vitium est), sed immanitas, non modo ut, etc., id. Fam. 10, 1, 1: tanti facinoris immanitas, id. Cat. 1, 6, 14: parricidii, Quint. 9, 2, 53: priorum temporum, Plin. Pan. 47, 1: ista verborum, Cic. Fin. 4, 9 fin. (v. Madv. ad h. l.).

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin immānitās From immānis + -tās.

In English words that came into English from immānitās

  • immanityimmānitās

Quick answers

What does immānitās mean in Latin?
immānitās, a noun, means “immensity, vastness, excess; monstrousness, enormity, fierceness, cruelty, barbarism, savageness, inhumanity, frightfulness”.
What is the genitive of immānitās?
The genitive singular is immānitātis. immānitās is feminine, third declension.