noun · femininethird declension
immānitās
immānitās f (genitive immānitātis)
Meaning
- immensity, vastness, excess
- monstrousness, enormity, fierceness, cruelty, barbarism, savageness, inhumanity, frightfulness
Quod ego praetermittō et facile patior silērī, nē in hāc cīvitāte tantī facinoris immanitās aut exstitisse aut nōn vindicāta esse videātur.
But I pass over this [wickedness] and readily endure it to remain unspoken, so that the monstrousness of such a great crime might not appear to have occurred in this state, nor to have gone unavenged.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.14
Latīnē defined in Latin in our graded readers
crūdēlitās mōnstruōsainmānitās -ātis (f) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 17
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | immānitās inmānitās | immānitātēs inmānitātēs |
| genitive | immānitātis inmānitātis | immānitātum inmānitātum |
| dative | immānitātī inmānitātī | immānitātibus inmānitātibus |
| accusative | immānitātem inmānitātem | immānitātēs inmānitātēs |
| ablative | immānitāte inmānitāte | immānitātibus inmānitātibus |
| vocative | immānitās inmānitās | immānitātēs inmānitātēs |
immānĭtas, ātis, f. immanis.
I. Monstrous size, hugeness, vastness, excess (very rare, but class.):
serpens inusitatae immanitatis, Gell. 6, 3, 1: vitiorum, Cic. Cael. 6, 14: frigoris, Just. 2, 1.—II. Monstrousness, enormity, heinousness, savageness, fierceness, cruelty, barbarism (so most freq.):
ista in figura hominis feritas et immanitas beluae, Cic. Off. 3, 6, 32: feritas quaedam atque agrestis immanitas, id. Div. 1, 29, 60; cf.: multas esse gentes sic immanitate efferatas ut, etc., id. N. D. 1, 23, 62: omni diritate atque immanitate taeterrimus, id. Vatin. 3, 9: inter feras satius est aetatem degere, quam in tanta immanitate versari, in such barbarism, id. Rosc. Am. 52, 150: asperitas et immanitas naturae, id. Lael. 23, 87: morum immanitate vastissimas vincit beluas, id. Rep. 2, 26: in animo, stupor in corpore, id. Tusc. 3, 6, 12; cf.: temperantiam immanitas in voluptatibus aspernandis imitatur, id. Part. 23, 81: M. Antonii tanta est non insolentia (nam id quidem vulgare vitium est), sed immanitas, non modo ut, etc., id. Fam. 10, 1, 1: tanti facinoris immanitas, id. Cat. 1, 6, 14: parricidii, Quint. 9, 2, 53: priorum temporum, Plin. Pan. 47, 1: ista verborum, Cic. Fin. 4, 9 fin. (v. Madv. ad h. l.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immānitās (inm-) ātis, f
immanis, monstrous size, hugeness, vastness, excess: vitiorum.— Monstrousness, enormity, heinousness, savageness, fierceness, cruelty, barbarism: immanitate bestias vincere: gentes immanitate efferatae: in tantā immanitate versari, among such barbarians: barbariae: facinoris.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin immānitās From immānis + -tās.
In English words that came into English from immānitās
- immanityimmānitās