noun · masculinethird declension
imbricitor1
imbricitor m (genitive imbricitōris, feminine imbricitrīx)
Classical[ɪmˈbrɪ.kɪ.tɔr]Ecclesiastical[imˈbriː.t͡ʃi.tor]
Meaning
- masculinerain-bringer, storm-bringer, shower-sender
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imbricitor | imbricitōrēs |
| genitive | imbricitōris | imbricitōrum |
| dative | imbricitōrī | imbricitōribus |
| accusative | imbricitōrem | imbricitōrēs |
| ablative | imbricitōre | imbricitōribus |
| vocative | imbricitor | imbricitōrēs |
Imbrĭcĭtor, ōris, m. imber-cieo,
I. he who causes showers, the shower - sender (poet.): spiritus Austri Imbricitor, etc., Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 424 Vahl.):
Apollo deus Imbricitor, Macr. S. 1, 17, 49: Juppiter dicitur etiam Imbricitor et item Serenator, App. de Mundo, p. 75.Origins
imber (“rain, rain-cloud, shower”) + citor, the latter from cieō + -tor.