imbēcillitās
Meaning
- weakness, feebleness
- powerlessness, helplessness
- illness
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Validus · Firmus · Robustus
1. Validus (from ὅλος, οὖλος), means strong, in an active sense, as able to perform something, in opp. to imbecillis, Cic. Fam. vii. 1. Plin. H. N. xiv. 21, like σθεναρός; whereas firmus and robustus, in a passive sense, as able to endure; firmum (from φράξαι, φάργνυμι), strong from an immovable position, and, consequently, stedfast, in opp. to labans, vacillans, and, for want of a corresponding adjective, to imbecillus, Cic. Fam. ix. 16. Sall. Jug. 10. Quintil. v. 10, 49, like βέβαιος; robustum (from ἐῤῥῶσθαι) through its compact nature, and its impenetrable and, consequently, durable materials, nearly in opp. to tenerum, like ῥωμαλέος and ἰσχυρός. 2. Imbecillitas denotes generally a mental, infirmitas, a bodily weakness, according to Cic. Fin. v. 45. In infirma ætate, imbecillaque mente: both are sometimes used in a mental sense, in which case imbecillitas denotes a natural weakness of the head or heart, a want of talent or of spirit; whereas infirmitas, a moral weakness of character, fickleness and uncertainty, for example: Cæs. B. G. vii. 77. Nolite stultitia ac temeritate vestra aut imbecillitate animi omnem Galliam prosternere; comp. with iv. 5. Cæsar infirmitatem Gallorum veritus, quod sunt in consiliis capiendis mobiles et rebus plerumque novis student. Or, Cic. Divin. ii. 60, with Fam. xv. 1. Or, Tac. Ann. iv. 8, with Hist. i. 9. (iv. 164.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imbēcillitās inbēcillitās | imbēcillitātēs inbēcillitātēs |
| genitive | imbēcillitātis inbēcillitātis | imbēcillitātum inbēcillitātum |
| dative | imbēcillitātī inbēcillitātī | imbēcillitātibus inbēcillitātibus |
| accusative | imbēcillitātem inbēcillitātem | imbēcillitātēs inbēcillitātēs |
| ablative | imbēcillitāte inbēcillitāte | imbēcillitātibus inbēcillitātibus |
| vocative | imbēcillitās inbēcillitās | imbēcillitātēs inbēcillitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ingenii infirmitas or imbecillitas
- weakmindedness.
virium (with infirmitas laterum), id. Brut. 55, 202: valetudinis, id. Fam. 7, 1, 5: Niciae nostri (with mollitia), id. Att. 12, 26, 2; Suet. Gramm. 14; with senium, id. Calig. 44: imbecillitate Augusti nuntiata, i. e. indisposition, id. Tib. 11: qui suae imbecillitati sanitatis appellationem, quae est maxime contraria, optendant, Quint. 12, 10, 15: materiae, Caes. B. C. 2, 15, 2.—utrum propter imbecillitatem atque inopiam desiderata sit amicitia, Cic. Lael. 8, 26; 9, 29; 32; id. Rep. 1, 25, 39; 3, 14; cf.: humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere, id. Tusc. 5, 1, 3.—animi, Caes. B. G. 7, 77, 9: ingenii, Plin. Ep. 4, 18, 1: consilii, Cic. Off. 1, 32, 117: magistratuum, id. Fam. 1, 4, 3: fallit plerumque, quod probitas vocatur, quae est imbecillitas, Quint. 6, 4, 12: neque illos imbecillitatis damnandos, Tac. A. 4, 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin imbēcillitās From imbēcillus + -tās.
- Englishimbecility
- Frenchimbécillité
- Italianimbecillità
- Portugueseimbecilidade
- Romanianimbecilitate
- Spanishimbecilidad
In English words that came into English from imbēcillitās
- imbecilityimbēcillitās