LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

imbēcillitās

imbēcillitās f (genitive imbēcillitātis)

Meaning

  1. weakness, feebleness
  2. powerlessness, helplessness
  3. illness

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Validus · Firmus · Robustus

1. Validus (from ὅλος, οὖλος), means strong, in an active sense, as able to perform something, in opp. to imbecillis, Cic. Fam. vii. 1. Plin. H. N. xiv. 21, like σθεναρός; whereas firmus and robustus, in a passive sense, as able to endure; firmum (from φράξαι, φάργνυμι), strong from an immovable position, and, consequently, stedfast, in opp. to labans, vacillans, and, for want of a corresponding adjective, to imbecillus, Cic. Fam. ix. 16. Sall. Jug. 10. Quintil. v. 10, 49, like βέβαιος; robustum (from ἐῤῥῶσθαι) through its compact nature, and its impenetrable and, consequently, durable materials, nearly in opp. to tenerum, like ῥωμαλέος and ἰσχυρός. 2. Imbecillitas denotes generally a mental, infirmitas, a bodily weakness, according to Cic. Fin. v. 45. In infirma ætate, imbecillaque mente: both are sometimes used in a mental sense, in which case imbecillitas denotes a natural weakness of the head or heart, a want of talent or of spirit; whereas infirmitas, a moral weakness of character, fickleness and uncertainty, for example: Cæs. B. G. vii. 77. Nolite stultitia ac temeritate vestra aut imbecillitate animi omnem Galliam prosternere; comp. with iv. 5. Cæsar infirmitatem Gallorum veritus, quod sunt in consiliis capiendis mobiles et rebus plerumque novis student. Or, Cic. Divin. ii. 60, with Fam. xv. 1. Or, Tac. Ann. iv. 8, with Hist. i. 9. (iv. 164.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimbēcillitās
inbēcillitās
imbēcillitātēs
inbēcillitātēs
genitiveimbēcillitātis
inbēcillitātis
imbēcillitātum
inbēcillitātum
dativeimbēcillitātī
inbēcillitātī
imbēcillitātibus
inbēcillitātibus
accusativeimbēcillitātem
inbēcillitātem
imbēcillitātēs
inbēcillitātēs
ablativeimbēcillitāte
inbēcillitāte
imbēcillitātibus
inbēcillitātibus
vocativeimbēcillitās
inbēcillitās
imbēcillitātēs
inbēcillitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ingenii infirmitas or imbecillitas
weakmindedness.

imbēcillĭtas (inb-), ātis, f. imbecillus,
I. weakness, feebleness (class.; cf. infirmitas).
I. Of the body: Tulliae meae morbus et imbecillitas corporis me exanimat. Cic. Att. 11, 6, 4: virium (with infirmitas laterum), id. Brut. 55, 202: valetudinis, id. Fam. 7, 1, 5: Niciae nostri (with mollitia), id. Att. 12, 26, 2; Suet. Gramm. 14; with senium, id. Calig. 44: imbecillitate Augusti nuntiata, i. e. indisposition, id. Tib. 11: qui suae imbecillitati sanitatis appellationem, quae est maxime contraria, optendant, Quint. 12, 10, 15: materiae, Caes. B. C. 2, 15, 2.—
B. Transf., of condition as regards ability, powerlessness, impotency, helplessness, imbecility: utrum propter imbecillitatem atque inopiam desiderata sit amicitia, Cic. Lael. 8, 26; 9, 29; 32; id. Rep. 1, 25, 39; 3, 14; cf.: humani generis imbecillitatem fragilitatemque extimescere, id. Tusc. 5, 1, 3.—
II. Of the mind: animi, Caes. B. G. 7, 77, 9: ingenii, Plin. Ep. 4, 18, 1: consilii, Cic. Off. 1, 32, 117: magistratuum, id. Fam. 1, 4, 3: fallit plerumque, quod probitas vocatur, quae est imbecillitas, Quint. 6, 4, 12: neque illos imbecillitatis damnandos, Tac. A. 4, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin imbēcillitās From imbēcillus + -tās.

Descendants
  • Englishimbecility
  • Frenchimbécillité
  • Italianimbecillità
  • Portugueseimbecilidade
  • Romanianimbecilitate
  • Spanishimbecilidad

In English words that came into English from imbēcillitās

  • imbecilityimbēcillitās

Quick answers

What does imbēcillitās mean in Latin?
imbēcillitās, a noun, means “weakness, feebleness; powerlessness, helplessness; illness”.
What is the genitive of imbēcillitās?
The genitive singular is imbēcillitātis. imbēcillitās is feminine, third declension.