noun · femininethird declension
imāginātiō
imāginātiō f (genitive imāginātiōnis)
Meaning
- post Classicalmental image, fancy, imagination
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imāginātiō | imāginātiōnēs |
| genitive | imāginātiōnis | imāginātiōnum |
| dative | imāginātiōnī | imāginātiōnibus |
| accusative | imāginātiōnem | imāginātiōnēs |
| ablative | imāginātiōne | imāginātiōnibus |
| vocative | imāginātiō | imāginātiōnēs |
ĭmāgĭnātĭo, ōnis, f. imaginor,
I. a mental image, fancy, imagination (postAug.):
libidinum imaginationes in somno, Plin. 20, 7, 26, § 68: provincias secretis imaginationibus agitans, Tac. A. 15, 36; Aug. Conf. 7, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imāginātio ōnis, f
imaginor, a fancy, imagination: secretae, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin imāginātiō From imāginor + -tiō.
Descendants
- Catalanimaginació
- Englishimagination
- GermanImagination
- Frenchimagination
- Italianimmaginazione
- Occitanimaginacion
- Portugueseimaginação
- Romanianimaginație
- Spanishimaginación
- Asturianimaxinación
In English words that came into English from imāginātiō
- imaginationimāginātiō