LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imāginābundus

imāginābundus (feminine imāginābunda, neuter imāginābundum)
Classical[ɪ.maː.ɡɪ.naːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[i.ma.d͡ʒi.naˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveobsoleterepresenting, picturing to oneself

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimāginābundusimāginābundaimāginābundum
genitiveimāginābundīimāginābundaeimāginābundī
dativeimāginābundōimāginābundaeimāginābundō
accusativeimāginābundumimāginābundamimāginābundum
ablativeimāginābundōimāginābundāimāginābundō
vocativeimāginābundeimāginābundaimāginābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimāginābundīimāginābundaeimāginābunda
genitiveimāginābundōrumimāginābundārumimāginābundōrum
dativeimāginābundīsimāginābundīsimāginābundīs
accusativeimāginābundōsimāginābundāsimāginābunda
ablativeimāginābundīsimāginābundīsimāginābundīs
vocativeimāginābundīimāginābundaeimāginābunda

ĭmāgĭnābundus, a, um, adj. imaginor,
I. that represents or pictures to himself (post-class.): carnificem, App. M. 3, p. 129.

Origins

From imāginor (“imagine, conceive”) + -bundus.

Quick answers

What does imāginābundus mean in Latin?
imāginābundus, a adjective, means “representing, picturing to oneself”.
How do you pronounce imāginābundus?
In classical Latin, [ɪ.maː.ɡɪ.naːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.ma.d͡ʒi.naˈbun.dus].