adjectivefirst/second-declension adjective
imāginābundus
imāginābundus (feminine imāginābunda, neuter imāginābundum)
Classical[ɪ.maː.ɡɪ.naːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[i.ma.d͡ʒi.naˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveobsoleterepresenting, picturing to oneself
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imāginābundus | imāginābunda | imāginābundum |
| genitive | imāginābundī | imāginābundae | imāginābundī |
| dative | imāginābundō | imāginābundae | imāginābundō |
| accusative | imāginābundum | imāginābundam | imāginābundum |
| ablative | imāginābundō | imāginābundā | imāginābundō |
| vocative | imāginābunde | imāginābunda | imāginābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imāginābundī | imāginābundae | imāginābunda |
| genitive | imāginābundōrum | imāginābundārum | imāginābundōrum |
| dative | imāginābundīs | imāginābundīs | imāginābundīs |
| accusative | imāginābundōs | imāginābundās | imāginābunda |
| ablative | imāginābundīs | imāginābundīs | imāginābundīs |
| vocative | imāginābundī | imāginābundae | imāginābunda |
ĭmāgĭnābundus, a, um, adj. imaginor,
I. that represents or pictures to himself (post-class.):
carnificem, App. M. 3, p. 129.Origins
From imāginor (“imagine, conceive”) + -bundus.