adjectivethird-declension two-termination adjective
illūnis1
illūnis (neuter illūne)
Classical[ɪlˈluː.nɪs]Ecclesiastical[ilˈluː.nis]
Meaning
- two terminationmoonless
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sine lūnāillūnis -e — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 17 and Epistulae, ch. 18
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illūnis | illūnis | illūne |
| genitive | illūnis | illūnis | illūnis |
| dative | illūnī | illūnī | illūnī |
| accusative | illūnem | illūnem | illūne |
| ablative | illūnī | illūnī | illūnī |
| vocative | illūnis | illūnis | illūne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illūnēs | illūnēs | illūnia |
| genitive | illūnium | illūnium | illūnium |
| dative | illūnibus | illūnibus | illūnibus |
| accusative | illūnīs illūnēs | illūnīs illūnēs | illūnia |
| ablative | illūnibus | illūnibus | illūnibus |
| vocative | illūnēs | illūnēs | illūnia |
illūnis (inl-), e, adj. in-luna,
I. moonless, without moonlight (post-Aug.):
nox, Plin. Ep. 6, 20, 14; Sil. 15, 619; Amm. 17, 2, 3.—Also, illūnĭus, a, um: noctis illunio tempore, App. M. 4, p. 150, 29; so, tenebris illuniae caliginis impeditus, id. ib. 9, p. 232, 18.Origins
- Proto-Indo-European*lewk-
- Proto-Indo-European*lówksneh₂
- Proto-Italic*louksnā
- Latinillūnis
Proto-Indo-European *né Proto-Indo-European *n̥- Proto-Italic *n̥- Latin in- Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin in- -is Latin illūnis From lūna (“moon”) + in- -is (privative adjective-forming circumfix).
Descendants
- Italianillune