LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

illōtus

illōtus (feminine illōta, neuter illōtum, comparative illōtior, superlative illōtissimus)
Classical[ɪlˈloː.tʊs]Ecclesiastical[ilˈlɔː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunwashed, uncleaned, unclean, dirty

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeillōtusillōtaillōtum
genitiveillōtīillōtaeillōtī
dativeillōtōillōtaeillōtō
accusativeillōtumillōtamillōtum
ablativeillōtōillōtāillōtō
vocativeillōteillōtaillōtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeillōtīillōtaeillōta
genitiveillōtōrumillōtārumillōtōrum
dativeillōtīsillōtīsillōtīs
accusativeillōtōsillōtāsillōta
ablativeillōtīsillōtīsillōtīs
vocativeillōtīillōtaeillōta

illōtus (inl-, illautus and illūtus), a, um, adj. in-lotus,
I. unwashed, uncleaned, unclean, dirty.
I. Lit.
a.
(a). Form illotus: illotis manibus aliquid tractare, Plaut. Poen. 1, 2, 103: toralia, Hor. S. 2, 4, 84: echini, id. ib. 2, 8, 52: cochleae, Plin. 30, 6, 16, § 49: faex vini, id. 23, 2, 31, § 63: inlotus sudor, Verg. G. 3, 443 (Rib.).—
(b). Form illautus, Plaut. Poen. 1, 2, 23.—
(g). Form illutus: vinacei, Cato, R. R. 147.—
b. Prov.: illotis manibus or pedibus facere aliquid, to underlake a thing without due preparation, Dig. 1, 2, 1; Gell. 1, 9, 8; 17, 5 fin., Macr. S. 1, 24, § 12.—*
II. Trop.: illotus sermo, Auct. Decl. in Sall. 1, § 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinillōtus

Proto-Indo-European *lewh₃-der. Proto-Italic *lowō Latin lavō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin lōtus Latin illōtus From in- + lōtus.

Quick answers

What does illōtus mean in Latin?
illōtus, a adjective, means “unwashed, uncleaned, unclean, dirty”.
How do you pronounce illōtus?
In classical Latin, [ɪlˈloː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ilˈlɔː.tus].
Where does illōtus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin illōtus.