LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

illinō

illinō (present infinitive illinere, perfect active illēvī, supine illitum)
Classical[ˈɪl.lɪ.noː]Ecclesiastical[ˈil.li.no]

Meaning

  1. to anoint, appoint
  2. to spread on, apply, beset with

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illinōillinēbamillinamillēvīillēveramillēverō
2nd sg.illinisillinēbāsillinēsillēvistīillēverāsillēveris
3rd sg.illinitillinēbatillinetillēvitillēveratillēverit
1st pl.illinimusillinēbāmusillinēmusillēvimusillēverāmusillēverimus
2nd pl.illinitisillinēbātisillinētisillēvistisillēverātisillēveritis
3rd pl.illinuntillinēbantillinentillēvērunt
illēvēre
illēverantillēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illinamillineremillēverimillēvissem
2nd sg.illināsillinerēsillēverīsillēvissēs
3rd sg.illinatillineretillēveritillēvisset
1st pl.illināmusillinerēmusillēverīmusillēvissēmus
2nd pl.illinātisillinerētisillēverītisillēvissētis
3rd pl.illinantillinerentillēverintillēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illinorillinēbarillinar
2nd sg.illineris
illinere
illinēbāris
illinēbāre
illinēris
illinēre
3rd sg.illiniturillinēbāturillinētur
1st pl.illinimurillinēbāmurillinēmur
2nd pl.illiniminīillinēbāminīillinēminī
3rd pl.illinunturillinēbanturillinentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illinarillinerer
2nd sg.illināris
illināre
illinerēris
illinerēre
3rd sg.illināturillinerētur
1st pl.illināmurillinerēmur
2nd pl.illināminīillinerēminī
3rd pl.illinanturillinerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illineillinere
pres. 2nd pl.illiniteilliniminī
fut. 2nd sg.illinitōillinitor
fut. 3rd sg.illinitōillinitor
fut. 2nd pl.illinitōte—
fut. 3rd pl.illinuntōillinuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveillinereillinī
perfect infinitiveillēvisseillitum esse
future infinitiveillitūrum esseillitum īrī
present participleillinēns—
perfect participle—illitus
illita, illitā, illitae, illitam, illitārum, illitās, illite, illitī, illitīs, illitō, illitōrum, illitōs
future participleillitūrus
illitūra, illitūrā, illitūrae, illitūram, illitūrārum, illitūrās, illitūre, illitūrī, illitūrīs, illitūrō, illitūrōrum, illitūrōs, illitūrum
illinendus
illinundus, illinenda, illinendā, illinendae, illinendam, illinendārum, illinendās, illinende, illinendīs, illinendōrum, illinendōs
gerundillinendī, illinendō, illinendumsupineillitum, illitū

illĭno (inl-), lēvi, lĭtum, 3 (also acc. to the 4th conj.:
I. illinire, Col. 12, 46, 5; Plin. 30, 8, 21, § 65; but not in Plin. 20, 17, 73, § 191, and 32, 10, 51, § 140, where the correct read. is illinunt and illini, v. Sillig. ad h. ll.), v. a. in-lino, to put on by smearing or spreading, to smear, spread, or lay on (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: oculis collyria, Hor. S. 1, 5, 31: papavera madefacta teneris genis, Ov. Med. Fac. 100: psyllion fronti, Plin. 25, 12, 91, § 143: anisum recens phreneticis, id. 20, 17, 73, § 191: solani folia contrita et illita, Cels. 5, 26, 33: aurum vestibus illitum, Hor. C. 4, 9, 14: aurum tecto, Sen. Ep. 119 fin.: aurum marmori, Plin. 33, 3, 20, § 64: faces taedamque et malleolos stuppae inlitos pice parari jubet, Liv. 42, 64, 3.—Poet.: quod si bruma nives Albanis illinet agris, spreads, Hor. Ep. 1, 7, 10: quodcumque semel chartis illeverit, has written, id. S. 1, 4, 36.—
II. Transf.
A. Aliquid aliqua re, to besmear, bedaub, anoint with any thing: ventrem alicui fimo, Plin. 28, 14, 58, § 208; 30, 8, 21, § 65: adustas gingivas melle, Cels. 7, 12, 1: texta Nesseo veneno, Ov. H. 9, 163: pocula ceris, id. M. 8, 670: faces taedamque et malleolos pice, Liv. 42, 64, 3: faces galbano, Suet. Galb. 3: navem bitumine ac sulphure, Curt. 4, 3: porticum Medis, to paint, Pers. 3, 53: tela dolis, Luc. 8, 382 et saep.—
B. Trop.: venustatis, non fuco illitus, sed sanguine diffusus color, daubed over with paint, Cic. de Or. 3, 52, 199: donum inimicorum veneno illitum, Liv. 5, 2, 3: vita illita maculā, Sil. 11, 43.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinillinō

Latin linō Latin illinō From in- + linō.

In English words that came into English from illinō

  • illinitionilliniō

Quick answers

What does illinō mean in Latin?
illinō, a verb, means “to anoint, appoint; to spread on, apply, beset with”.
What are the principal parts of illinō?
illinō, illinere, illēvī, illitum (third conjugation).
How do you pronounce illinō?
In classical Latin, [ˈɪl.lɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈil.li.no].
Where does illinō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illinō.