verbthird conjugation
illinō
illinō (present infinitive illinere, perfect active illēvī, supine illitum)
Classical[ˈɪl.lɪ.noː]Ecclesiastical[ˈil.li.no]
Meaning
- to anoint, appoint
- to spread on, apply, beset with
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illinō | illinēbam | illinam | illēvī | illēveram | illēverō |
| 2nd sg. | illinis | illinēbās | illinēs | illēvistī | illēverās | illēveris |
| 3rd sg. | illinit | illinēbat | illinet | illēvit | illēverat | illēverit |
| 1st pl. | illinimus | illinēbāmus | illinēmus | illēvimus | illēverāmus | illēverimus |
| 2nd pl. | illinitis | illinēbātis | illinētis | illēvistis | illēverātis | illēveritis |
| 3rd pl. | illinunt | illinēbant | illinent | illēvērunt illēvēre | illēverant | illēverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illinam | illinerem | illēverim | illēvissem |
| 2nd sg. | illinās | illinerēs | illēverīs | illēvissēs |
| 3rd sg. | illinat | illineret | illēverit | illēvisset |
| 1st pl. | illināmus | illinerēmus | illēverīmus | illēvissēmus |
| 2nd pl. | illinātis | illinerētis | illēverītis | illēvissētis |
| 3rd pl. | illinant | illinerent | illēverint | illēvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | illinor | illinēbar | illinar |
| 2nd sg. | illineris illinere | illinēbāris illinēbāre | illinēris illinēre |
| 3rd sg. | illinitur | illinēbātur | illinētur |
| 1st pl. | illinimur | illinēbāmur | illinēmur |
| 2nd pl. | illiniminī | illinēbāminī | illinēminī |
| 3rd pl. | illinuntur | illinēbantur | illinentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | illinar | illinerer |
| 2nd sg. | illināris illināre | illinerēris illinerēre |
| 3rd sg. | illinātur | illinerētur |
| 1st pl. | illināmur | illinerēmur |
| 2nd pl. | illināminī | illinerēminī |
| 3rd pl. | illinantur | illinerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | illine | illinere |
| pres. 2nd pl. | illinite | illiniminī |
| fut. 2nd sg. | illinitō | illinitor |
| fut. 3rd sg. | illinitō | illinitor |
| fut. 2nd pl. | illinitōte | — |
| fut. 3rd pl. | illinuntō | illinuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | illinere | illinī |
| perfect infinitive | illēvisse | illitum esse |
| future infinitive | illitūrum esse | illitum īrī |
| present participle | illinēns | — |
| perfect participle | — | illitus illita, illitā, illitae, illitam, illitārum, illitās, illite, illitī, illitīs, illitō, illitōrum, illitōs |
| future participle | illitūrus illitūra, illitūrā, illitūrae, illitūram, illitūrārum, illitūrās, illitūre, illitūrī, illitūrīs, illitūrō, illitūrōrum, illitūrōs, illitūrum | illinendus illinundus, illinenda, illinendā, illinendae, illinendam, illinendārum, illinendās, illinende, illinendīs, illinendōrum, illinendōs |
gerundillinendī, illinendō, illinendumsupineillitum, illitū
illĭno (inl-), lēvi, lĭtum, 3 (also acc. to the 4th conj.:
I.
illinire, Col. 12, 46, 5; Plin. 30, 8, 21, § 65; but not in Plin. 20, 17, 73, § 191, and 32, 10, 51, § 140, where the correct read. is illinunt and illini, v. Sillig. ad h. ll.), v. a. in-lino, to put on by smearing or spreading, to smear, spread, or lay on (mostly poet. and in post-Aug. prose). I. Lit.:
oculis collyria, Hor. S. 1, 5, 31: papavera madefacta teneris genis, Ov. Med. Fac. 100: psyllion fronti, Plin. 25, 12, 91, § 143: anisum recens phreneticis, id. 20, 17, 73, § 191: solani folia contrita et illita, Cels. 5, 26, 33: aurum vestibus illitum, Hor. C. 4, 9, 14: aurum tecto, Sen. Ep. 119 fin.: aurum marmori, Plin. 33, 3, 20, § 64: faces taedamque et malleolos stuppae inlitos pice parari jubet, Liv. 42, 64, 3.—Poet.: quod si bruma nives Albanis illinet agris, spreads, Hor. Ep. 1, 7, 10: quodcumque semel chartis illeverit, has written, id. S. 1, 4, 36.—II. Transf.
A. Aliquid aliqua re, to besmear, bedaub, anoint with any thing:
ventrem alicui fimo, Plin. 28, 14, 58, § 208; 30, 8, 21, § 65: adustas gingivas melle, Cels. 7, 12, 1: texta Nesseo veneno, Ov. H. 9, 163: pocula ceris, id. M. 8, 670: faces taedamque et malleolos pice, Liv. 42, 64, 3: faces galbano, Suet. Galb. 3: navem bitumine ac sulphure, Curt. 4, 3: porticum Medis, to paint, Pers. 3, 53: tela dolis, Luc. 8, 382 et saep.—B. Trop.:
venustatis, non fuco illitus, sed sanguine diffusus color, daubed over with paint, Cic. de Or. 3, 52, 199: donum inimicorum veneno illitum, Liv. 5, 2, 3: vita illita maculā, Sil. 11, 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
illinō, illitterātus see inl-.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinillinō
Latin linō Latin illinō From in- + linō.
In English words that came into English from illinō
- illinitionilliniō