verbthird (-iō variant) conjugation
illiciō
illiciō (present infinitive illicere, perfect active illē̆xī, supine illectum)
Classical[ɪlˈlɪ.ki.oː]Ecclesiastical[ilˈliː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to entice, seduce
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illiciō | illiciēbam | illiciam | illē̆xī | illē̆xeram | illē̆xerō |
| 2nd sg. | illicis | illiciēbās | illiciēs | illē̆xistī | illē̆xerās | illē̆xeris |
| 3rd sg. | illicit | illiciēbat | illiciet | illē̆xit | illē̆xerat | illē̆xerit |
| 1st pl. | illicimus | illiciēbāmus | illiciēmus | illē̆ximus | illē̆xerāmus | illē̆xerimus |
| 2nd pl. | illicitis | illiciēbātis | illiciētis | illē̆xistis | illē̆xerātis | illē̆xeritis |
| 3rd pl. | illiciunt | illiciēbant | illicient | illē̆xērunt illē̆xēre | illē̆xerant | illē̆xerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illiciam | illicerem | illē̆xerim | illē̆xissem |
| 2nd sg. | illiciās | illicerēs | illē̆xerīs | illē̆xissēs |
| 3rd sg. | illiciat | illiceret | illē̆xerit | illē̆xisset |
| 1st pl. | illiciāmus | illicerēmus | illē̆xerīmus | illē̆xissēmus |
| 2nd pl. | illiciātis | illicerētis | illē̆xerītis | illē̆xissētis |
| 3rd pl. | illiciant | illicerent | illē̆xerint | illē̆xissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | illicior | illiciēbar | illiciar |
| 2nd sg. | illiceris illicere | illiciēbāris illiciēbāre | illiciēris illiciēre |
| 3rd sg. | illicitur | illiciēbātur | illiciētur |
| 1st pl. | illicimur | illiciēbāmur | illiciēmur |
| 2nd pl. | illiciminī | illiciēbāminī | illiciēminī |
| 3rd pl. | illiciuntur | illiciēbantur | illicientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | illiciar | illicerer |
| 2nd sg. | illiciāris illiciāre | illicerēris illicerēre |
| 3rd sg. | illiciātur | illicerētur |
| 1st pl. | illiciāmur | illicerēmur |
| 2nd pl. | illiciāminī | illicerēminī |
| 3rd pl. | illiciantur | illicerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | illice | illicere |
| pres. 2nd pl. | illicite | illiciminī |
| fut. 2nd sg. | illicitō | illicitor |
| fut. 3rd sg. | illicitō | illicitor |
| fut. 2nd pl. | illicitōte | — |
| fut. 3rd pl. | illiciuntō | illiciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | illicere | illicī |
| perfect infinitive | illē̆xisse | illectum esse |
| future infinitive | illectūrum esse | illectum īrī |
| present participle | illiciēns | — |
| perfect participle | — | illectus illecta, illectā, illectae, illectam, illectārum, illectās, illecte, illectī, illectīs, illectō, illectōrum, illectōs |
| future participle | illectūrus illectūra, illectūrā, illectūrae, illectūram, illectūrārum, illectūrās, illectūre, illectūrī, illectūrīs, illectūrō, illectūrōrum, illectūrōs, illectūrum | illiciendus illiciundus, illicienda, illiciendā, illiciendae, illiciendam, illiciendārum, illiciendās, illiciende, illiciendīs, illiciendōrum, illiciendōs |
gerundilliciendī, illiciendō, illiciendumsupineillectum, illectū
illĭcĭo (inl-), lexi, lectum, 3 (
I. inf. perf. sync. illexe, Att. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68; Fragm. Trag. v. 205 Rib.; Plaut. Merc. 1, 1, 45), v. a. in-lacio, to allure, entice, attract, seduce, inveigle, decoy (most freq. in a bad sense; allicere oftenest in a good sense; cf.: invito, prolecto, inesco; mostly poet. and in post-Aug. prose; perh. only once in Cic.; not in Cæs.): qui non sat habuit conjugem illexe in stuprum, Att. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68 (Trag. Rel. p. 137 Rib.):
is me ad illam illexit, Plaut. Aul. 4, 10, 7: homines mente alienatos ad se (hyaena), Plin. 28, 8, 27, § 92: aliquem in fraudem, Plaut. Mil. 5, 42; id. Truc. 2, 2, 43; Ter. And. 5, 4, 8: quos ad bellum spes rapinarum illexerat, Sall. C. 59, 1: aliquem ad proditionem, id. J. 47 fin.: illectus praemio, id. ib. 97, 3: Gallorum fraude illectus, Tac. H. 4, 56; id. A. 13, 37: quin etiam illud par in utroque nostrum, quod ab eisdem illecti sumus, misled, led astray, Cic. Att. 9, 13, 3: cavere, ne illiciaris, Lucr. 4, 1145: invexisse in Galliam vinum, inliciendae gentis causa, Liv. 5, 33, 3: inlicite lucro mercatorem, ut, etc., id. 10, 17, 6: quietos Inlicere, ut cuperent vitam mutare priorem, id. 5, 169; so with ut, Lact. 2, 12, 18: inescandae illiciendaeque multitudinis causa, Vell. 2, 13, 2: pars dialectica utilis saepe illiciendo, implicando, Quint. 12, 2, 13.—Poet.: saltus, i. e. to surround with nets, Naev. ap. Non. 6, 18 dub. (Rib. Trag. Rel. v. 32 conject.: sublimen alios in saltus inlicite). —In a good sense: ut populus illiciatur ad magistratus conspectum, be summoned, Varr. L. L. 6, § 94 Müll.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
illiciō, illīdō, illigō see inl-.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinilliciō
Proto-Indo-European *deh₃-der.? Proto-Italic *lakjō Latin laciō Latin illiciō From in- + laciō.
In English words that came into English from illiciō
- illecebrousillecebrōsus