LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

illiciō

illiciō (present infinitive illicere, perfect active illē̆xī, supine illectum)
Classical[ɪlˈlɪ.ki.oː]Ecclesiastical[ilˈliː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to entice, seduce

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illiciōilliciēbamilliciamillē̆xīillē̆xeramillē̆xerō
2nd sg.illicisilliciēbāsilliciēsillē̆xistīillē̆xerāsillē̆xeris
3rd sg.illicitilliciēbatillicietillē̆xitillē̆xeratillē̆xerit
1st pl.illicimusilliciēbāmusilliciēmusillē̆ximusillē̆xerāmusillē̆xerimus
2nd pl.illicitisilliciēbātisilliciētisillē̆xistisillē̆xerātisillē̆xeritis
3rd pl.illiciuntilliciēbantillicientillē̆xērunt
illē̆xēre
illē̆xerantillē̆xerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illiciamilliceremillē̆xerimillē̆xissem
2nd sg.illiciāsillicerēsillē̆xerīsillē̆xissēs
3rd sg.illiciatilliceretillē̆xeritillē̆xisset
1st pl.illiciāmusillicerēmusillē̆xerīmusillē̆xissēmus
2nd pl.illiciātisillicerētisillē̆xerītisillē̆xissētis
3rd pl.illiciantillicerentillē̆xerintillē̆xissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illiciorilliciēbarilliciar
2nd sg.illiceris
illicere
illiciēbāris
illiciēbāre
illiciēris
illiciēre
3rd sg.illiciturilliciēbāturilliciētur
1st pl.illicimurilliciēbāmurilliciēmur
2nd pl.illiciminīilliciēbāminīilliciēminī
3rd pl.illiciunturilliciēbanturillicientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illiciarillicerer
2nd sg.illiciāris
illiciāre
illicerēris
illicerēre
3rd sg.illiciāturillicerētur
1st pl.illiciāmurillicerēmur
2nd pl.illiciāminīillicerēminī
3rd pl.illicianturillicerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illiceillicere
pres. 2nd pl.illiciteilliciminī
fut. 2nd sg.illicitōillicitor
fut. 3rd sg.illicitōillicitor
fut. 2nd pl.illicitōte—
fut. 3rd pl.illiciuntōilliciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveillicereillicī
perfect infinitiveillē̆xisseillectum esse
future infinitiveillectūrum esseillectum īrī
present participleilliciēns—
perfect participle—illectus
illecta, illectā, illectae, illectam, illectārum, illectās, illecte, illectī, illectīs, illectō, illectōrum, illectōs
future participleillectūrus
illectūra, illectūrā, illectūrae, illectūram, illectūrārum, illectūrās, illectūre, illectūrī, illectūrīs, illectūrō, illectūrōrum, illectūrōs, illectūrum
illiciendus
illiciundus, illicienda, illiciendā, illiciendae, illiciendam, illiciendārum, illiciendās, illiciende, illiciendīs, illiciendōrum, illiciendōs
gerundilliciendī, illiciendō, illiciendumsupineillectum, illectū

illĭcĭo (inl-), lexi, lectum, 3 (
I. inf. perf. sync. illexe, Att. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68; Fragm. Trag. v. 205 Rib.; Plaut. Merc. 1, 1, 45), v. a. in-lacio, to allure, entice, attract, seduce, inveigle, decoy (most freq. in a bad sense; allicere oftenest in a good sense; cf.: invito, prolecto, inesco; mostly poet. and in post-Aug. prose; perh. only once in Cic.; not in Cæs.): qui non sat habuit conjugem illexe in stuprum, Att. ap. Cic. N. D. 3, 27, 68 (Trag. Rel. p. 137 Rib.): is me ad illam illexit, Plaut. Aul. 4, 10, 7: homines mente alienatos ad se (hyaena), Plin. 28, 8, 27, § 92: aliquem in fraudem, Plaut. Mil. 5, 42; id. Truc. 2, 2, 43; Ter. And. 5, 4, 8: quos ad bellum spes rapinarum illexerat, Sall. C. 59, 1: aliquem ad proditionem, id. J. 47 fin.: illectus praemio, id. ib. 97, 3: Gallorum fraude illectus, Tac. H. 4, 56; id. A. 13, 37: quin etiam illud par in utroque nostrum, quod ab eisdem illecti sumus, misled, led astray, Cic. Att. 9, 13, 3: cavere, ne illiciaris, Lucr. 4, 1145: invexisse in Galliam vinum, inliciendae gentis causa, Liv. 5, 33, 3: inlicite lucro mercatorem, ut, etc., id. 10, 17, 6: quietos Inlicere, ut cuperent vitam mutare priorem, id. 5, 169; so with ut, Lact. 2, 12, 18: inescandae illiciendaeque multitudinis causa, Vell. 2, 13, 2: pars dialectica utilis saepe illiciendo, implicando, Quint. 12, 2, 13.—Poet.: saltus, i. e. to surround with nets, Naev. ap. Non. 6, 18 dub. (Rib. Trag. Rel. v. 32 conject.: sublimen alios in saltus inlicite). —In a good sense: ut populus illiciatur ad magistratus conspectum, be summoned, Varr. L. L. 6, § 94 Müll.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinilliciō

Proto-Indo-European *deh₃-der.? Proto-Italic *lakjō Latin laciō Latin illiciō From in- + laciō.

In English words that came into English from illiciō

  • illecebrousillecebrōsus

Quick answers

What does illiciō mean in Latin?
illiciō, a verb, means “to entice, seduce”.
What are the principal parts of illiciō?
illiciō, illicere, illē̆xī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce illiciō?
In classical Latin, [ɪlˈlɪ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ilˈliː.t͡ʃi.o].
Where does illiciō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illiciō.