verbfirst conjugation
illaqueō
illaqueō (present infinitive illaqueāre, perfect active illaqueāvī, supine illaqueātum)
Classical[ɪlˈla.kʷe.oː]Ecclesiastical[ilˈlaː.kʷe.o]
Meaning
- to ensnare
- to entangle, entrap
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illaqueō | illaqueābam | illaqueābō | illaqueāvī | illaqueāveram | illaqueāverō illaqueārō |
| 2nd sg. | illaqueās | illaqueābās | illaqueābis | illaqueāvistī illaqueāstī | illaqueāverās illaqueārās | illaqueāveris |
| 3rd sg. | illaqueat | illaqueābat | illaqueābit | illaqueāvit | illaqueāverat illaqueārat | illaqueāverit illaqueārit |
| 1st pl. | illaqueāmus | illaqueābāmus | illaqueābimus | illaqueāvimus | illaqueāverāmus | illaqueāverimus illaqueārimus |
| 2nd pl. | illaqueātis | illaqueābātis | illaqueābitis | illaqueāvistis illaqueāstis | illaqueāverātis illaqueārātis | illaqueāveritis illaqueāritis |
| 3rd pl. | illaqueant | illaqueābant | illaqueābunt | illaqueāvērunt illaqueāvēre, illaqueārunt | illaqueāverant illaqueārant | illaqueāverint illaqueārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | illaqueem | illaqueārem | illaqueāverim illaqueārim | illaqueāvissem illaqueāssem |
| 2nd sg. | illaqueēs | illaqueārēs | illaqueāverīs | illaqueāvissēs illaqueāssēs |
| 3rd sg. | illaqueet | illaqueāret | illaqueāverit illaqueārit | illaqueāvisset illaqueāsset |
| 1st pl. | illaqueēmus | illaqueārēmus | illaqueāverīmus illaqueārīmus | illaqueāvissēmus illaqueāssēmus |
| 2nd pl. | illaqueētis | illaqueārētis | illaqueāverītis illaqueārītis | illaqueāvissētis illaqueāssētis |
| 3rd pl. | illaqueent | illaqueārent | illaqueāverint illaqueārint | illaqueāvissent illaqueāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | illaqueor | illaqueābar | illaqueābor |
| 2nd sg. | illaqueāris illaqueāre | illaqueābāris illaqueābāre | illaqueāberis illaqueābere |
| 3rd sg. | illaqueātur | illaqueābātur | illaqueābitur |
| 1st pl. | illaqueāmur | illaqueābāmur | illaqueābimur |
| 2nd pl. | illaqueāminī | illaqueābāminī | illaqueābiminī |
| 3rd pl. | illaqueantur | illaqueābantur | illaqueābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | illaqueer | illaqueārer |
| 2nd sg. | illaqueēris illaqueēre | illaqueārēris illaqueārēre |
| 3rd sg. | illaqueētur | illaqueārētur |
| 1st pl. | illaqueēmur | illaqueārēmur |
| 2nd pl. | illaqueēminī | illaqueārēminī |
| 3rd pl. | illaqueentur | illaqueārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | illaqueā | illaqueāre |
| pres. 2nd pl. | illaqueāte | illaqueāminī |
| fut. 2nd sg. | illaqueātō | illaqueātor |
| fut. 3rd sg. | illaqueātō | illaqueātor |
| fut. 2nd pl. | illaqueātōte | — |
| fut. 3rd pl. | illaqueantō | illaqueantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | illaqueāre | illaqueārī |
| perfect infinitive | illaqueāvisse illaqueāsse | illaqueātum esse |
| future infinitive | illaqueātūrum esse | illaqueātum īrī |
| present participle | illaqueāns | — |
| perfect participle | — | illaqueātus illaqueāta, illaqueātā, illaqueātae, illaqueātam, illaqueātārum, illaqueātās, illaqueātī, illaqueātōrum, illaqueātōs |
| future participle | illaqueātūrus illaqueātūra, illaqueātūrā, illaqueātūrae, illaqueātūram, illaqueātūrārum, illaqueātūrās, illaqueātūre, illaqueātūrī, illaqueātūrīs, illaqueātūrō, illaqueātūrōrum, illaqueātūrōs, illaqueātūrum | illaqueandus illaqueanda, illaqueandā, illaqueandae, illaqueandam, illaqueandārum, illaqueandās, illaqueande, illaqueandīs, illaqueandōrum, illaqueandōs |
gerundillaqueandī, illaqueandō, illaqueandumsupineillaqueātum, illaqueātū
illăquĕo (inl-), āvi, ātum, 1, v. a. inlaqueo,
I. to ensnare, take in a snare (cf.: irretio, illigo, implico). *
I. Lit.:
volucres, Prud. Cath. 3, 41.—II. Trop., to entrap, entangle (very rare): cur illaquetur hic? Pac. ap. Non. 470, 7 (Trag. Rel. p. 85 Rib.):
munera navium Saevos illaqueant duces, Hor. C. 3, 16, 16: illaqueatus jam omnium legum periculis, irretitus odio bonorum omnium, Auct. Harusp. Resp. 4, 7; cf. the preced. art.Origins
From in- + laqueō.
Descendants
- Englishillaqueate
- Italianillacciare
- Spanishenlazar
In English words that came into English from illaqueō
- illaqueationillaqueare
- illaqueateillaqueātus