adjectivefirst/second-declension adjective
illabōrātus
illabōrātus (feminine illabōrāta, neuter illabōrātum)
Classical[ɪl.la.boːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[il.la.boˈraː.tus]
Meaning
- adjectivepost Augustanunworked, uncultivated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illabōrātus | illabōrāta inlabōrāta | illabōrātum inlabōrātum |
| genitive | illabōrātī inlabōrātī | illabōrātae inlabōrātae | illabōrātī inlabōrātī |
| dative | illabōrātō inlabōrātō | illabōrātae inlabōrātae | illabōrātō inlabōrātō |
| accusative | illabōrātum inlabōrātum | illabōrātam inlabōrātam | illabōrātum inlabōrātum |
| ablative | illabōrātō inlabōrātō | illabōrātā inlabōrātā | illabōrātō inlabōrātō |
| vocative | illabōrāte inlabōrāte | illabōrāta inlabōrāta | illabōrātum inlabōrātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illabōrātī inlabōrātī | illabōrātae inlabōrātae | illabōrāta inlabōrāta |
| genitive | illabōrātōrum inlabōrātōrum | illabōrātārum inlabōrātārum | illabōrātōrum inlabōrātōrum |
| dative | illabōrātīs inlabōrātīs | illabōrātīs inlabōrātīs | illabōrātīs inlabōrātīs |
| accusative | illabōrātōs inlabōrātōs | illabōrātās inlabōrātās | illabōrāta inlabōrāta |
| ablative | illabōrātīs inlabōrātīs | illabōrātīs inlabōrātīs | illabōrātīs inlabōrātīs |
| vocative | illabōrātī inlabōrātī | illabōrātae inlabōrātae | illabōrāta inlabōrāta |
illăbōrātus (inl-), a, um, adj. in-laboratus,
I. not labored, unwrought, uncultivated, acquired without labor, spontaneous (post-Aug.):
terra, Sen. Ep. 90 fin.: fructus, Quint. 12, 10, 79: oratio (with simplex), id. 4, 1, 60: virtus (with obvia), id. 12, 2, 2: haec omnia fluunt illaborata, id. 10, 1, 111.Origins
From il- + labōrātus.