LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

illabōrātus

illabōrātus (feminine illabōrāta, neuter illabōrātum)
Classical[ɪl.la.boːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[il.la.boˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivepost Augustanunworked, uncultivated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeillabōrātusillabōrāta
inlabōrāta
illabōrātum
inlabōrātum
genitiveillabōrātī
inlabōrātī
illabōrātae
inlabōrātae
illabōrātī
inlabōrātī
dativeillabōrātō
inlabōrātō
illabōrātae
inlabōrātae
illabōrātō
inlabōrātō
accusativeillabōrātum
inlabōrātum
illabōrātam
inlabōrātam
illabōrātum
inlabōrātum
ablativeillabōrātō
inlabōrātō
illabōrātā
inlabōrātā
illabōrātō
inlabōrātō
vocativeillabōrāte
inlabōrāte
illabōrāta
inlabōrāta
illabōrātum
inlabōrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeillabōrātī
inlabōrātī
illabōrātae
inlabōrātae
illabōrāta
inlabōrāta
genitiveillabōrātōrum
inlabōrātōrum
illabōrātārum
inlabōrātārum
illabōrātōrum
inlabōrātōrum
dativeillabōrātīs
inlabōrātīs
illabōrātīs
inlabōrātīs
illabōrātīs
inlabōrātīs
accusativeillabōrātōs
inlabōrātōs
illabōrātās
inlabōrātās
illabōrāta
inlabōrāta
ablativeillabōrātīs
inlabōrātīs
illabōrātīs
inlabōrātīs
illabōrātīs
inlabōrātīs
vocativeillabōrātī
inlabōrātī
illabōrātae
inlabōrātae
illabōrāta
inlabōrāta

illăbōrātus (inl-), a, um, adj. in-laboratus,
I. not labored, unwrought, uncultivated, acquired without labor, spontaneous (post-Aug.): terra, Sen. Ep. 90 fin.: fructus, Quint. 12, 10, 79: oratio (with simplex), id. 4, 1, 60: virtus (with obvia), id. 12, 2, 2: haec omnia fluunt illaborata, id. 10, 1, 111.

Origins

From il- + labōrātus.

Quick answers

What does illabōrātus mean in Latin?
illabōrātus, a adjective, means “unworked, uncultivated”.
How do you pronounce illabōrātus?
In classical Latin, [ɪl.la.boːˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [il.la.boˈraː.tus].