adjectivefirst/second-declension adjective
iemineus
iemineus (feminine ieminea, neuter iemineum)
Classical[jɛˈmɪ.ne.ʊs]Ecclesiastical[jeˈmiː.ne.us]
Meaning
- adjectiveBenjamite (of the Jewish tribe of Benjamin)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iemineus | ieminea | iemineum |
| genitive | iemineī | iemineae | iemineī |
| dative | iemineō | iemineae | iemineō |
| accusative | iemineum | iemineam | iemineum |
| ablative | iemineō | iemineā | iemineō |
| vocative | ieminee | ieminea | iemineum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iemineī | iemineae | ieminea |
| genitive | iemineōrum | iemineārum | iemineōrum |
| dative | iemineīs | iemineīs | iemineīs |
| accusative | iemineōs | iemineās | ieminea |
| ablative | iemineīs | iemineīs | iemineīs |
| vocative | iemineī | iemineae | ieminea |