LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ieiūnō

ieiūnō (present infinitive ieiūnāre, perfect active ieiūnāvī, supine ieiūnātum)
Classical[jɛjˈjuː.noː]Ecclesiastical[jeˈjuː.no]

Meaning

  1. to fast
    ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideoI fast twice in the week, I give tithes of all that I possess.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Lucas.18.12

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ieiūnōieiūnābamieiūnābōieiūnāvīieiūnāveramieiūnāverō
iēiūnārō
2nd sg.ieiūnāsieiūnābāsieiūnābisieiūnāvistī
iēiūnāstī
ieiūnāverās
iēiūnārās
ieiūnāveris
3rd sg.ieiūnatieiūnābatieiūnābitieiūnāvitieiūnāverat
iēiūnārat
ieiūnāverit
iēiūnārit
1st pl.ieiūnāmusieiūnābāmusieiūnābimusieiūnāvimusieiūnāverāmusieiūnāverimus
iēiūnārimus
2nd pl.ieiūnātisieiūnābātisieiūnābitisieiūnāvistis
iēiūnāstis
ieiūnāverātis
iēiūnārātis
ieiūnāveritis
iēiūnāritis
3rd pl.ieiūnantieiūnābantieiūnābuntieiūnāvērunt
ieiūnāvēre, iēiūnārunt
ieiūnāverant
iēiūnārant
ieiūnāverint
iēiūnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ieiūnemieiūnāremieiūnāverim
iēiūnārim
ieiūnāvissem
iēiūnāssem
2nd sg.ieiūnēsieiūnārēsieiūnāverīsieiūnāvissēs
iēiūnāssēs
3rd sg.ieiūnetieiūnāretieiūnāverit
iēiūnārit
ieiūnāvisset
iēiūnāsset
1st pl.ieiūnēmusieiūnārēmusieiūnāverīmus
iēiūnārīmus
ieiūnāvissēmus
iēiūnāssēmus
2nd pl.ieiūnētisieiūnārētisieiūnāverītis
iēiūnārītis
ieiūnāvissētis
iēiūnāssētis
3rd pl.ieiūnentieiūnārentieiūnāverint
iēiūnārint
ieiūnāvissent
iēiūnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ieiūnorieiūnābarieiūnābor
2nd sg.ieiūnāris
ieiūnāre
ieiūnābāris
ieiūnābāre
ieiūnāberis
ieiūnābere
3rd sg.ieiūnāturieiūnābāturieiūnābitur
1st pl.ieiūnāmurieiūnābāmurieiūnābimur
2nd pl.ieiūnāminīieiūnābāminīieiūnābiminī
3rd pl.ieiūnanturieiūnābanturieiūnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ieiūnerieiūnārer
2nd sg.ieiūnēris
ieiūnēre
ieiūnārēris
ieiūnārēre
3rd sg.ieiūnēturieiūnārētur
1st pl.ieiūnēmurieiūnārēmur
2nd pl.ieiūnēminīieiūnārēminī
3rd pl.ieiūnenturieiūnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ieiūnāieiūnāre
pres. 2nd pl.ieiūnāteieiūnāminī
fut. 2nd sg.ieiūnātōieiūnātor
fut. 3rd sg.ieiūnātōieiūnātor
fut. 2nd pl.ieiūnātōte—
fut. 3rd pl.ieiūnantōieiūnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveieiūnāreieiūnārī
perfect infinitiveieiūnāvisse
iēiūnāsse
ieiūnātum esse
future infinitiveieiūnātūrum esseieiūnātum īrī
present participleieiūnāns—
perfect participle—ieiūnātus
ieiūnāta, ieiūnātā, jejūnāta, jejūnātā, ieiūnātae, jejūnātae, ieiūnātam, jejūnātam, ieiūnātārum, jejūnātārum, ieiūnātās, jejūnātās, ieiūnātī, jejūnātī, ieiūnātōrum, jejūnātōrum, ieiūnātōs, jejūnātōs
future participleieiūnātūrus
ieiūnātūra, ieiūnātūrā, jejūnātūra, jejūnātūrā, ieiūnātūrae, jejūnātūrae, ieiūnātūram, jejūnātūram, ieiūnātūrārum, jejūnātūrārum, ieiūnātūrās, jejūnātūrās, ieiūnātūre, jejūnātūre, ieiūnātūrī, jejūnātūrī, ieiūnātūrīs, jejūnātūrīs, ieiūnātūrō, jejūnātūrō, ieiūnātūrōrum, jejūnātūrōrum, ieiūnātūrōs, jejūnātūrōs, ieiūnātūrum, jejūnātūrum
ieiūnandus
ieiūnanda, ieiūnandā, jejūnanda, jejūnandā, ieiūnandae, jejūnandae, ieiūnandam, jejūnandam, ieiūnandārum, jejūnandārum, ieiūnandās, jejūnandās, ieiūnande, jejūnande, ieiūnandīs, jejūnandīs, ieiūnandōrum, jejūnandōrum, ieiūnandōs, jejūnandōs
gerundieiūnandī, ieiūnandō, ieiūnandumsupineieiūnātum, ieiūnātū

jējūno, 1, v. n. id.,
I. to fast (late Lat.): Abraham peregrinis prandentibus cibos jejunaturus apposuit, Hier. Ep. 66, 11: cum jejunas laeta sit facies tibi, id. ib. 22, 27.—
(b). With dat., to abstain from a thing: Adam salvus alioquin, si uni arbusculae jejunare maluisset, Tert. Jejun. 3.—With ab: a justa fruge naturae, Tert. Pud. 16.— Trop.: philosophiā, Tert. Anim. 6.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ieiūnō From ieiūnus + -ō.

Elsewhere
  • Sardiniangeunare
  • Sardinianageunare
  • Sardiniangiunai
  • Sardinianzaunare
  • Italiandigiunarefrom Vulgar Latin *disieiūnāre
  • Catalandejunarfrom Vulgar Latin *disieiūnāre
  • Catalandijunarfrom Vulgar Latin *disieiūnāre
  • Frenchdéjeunerfrom Vulgar Latin *disieiūnāre
  • Sardiniandejunarefrom Vulgar Latin *disieiūnāre
  • Sardiniandeinarefrom Vulgar Latin *disieiūnāre
Balkan Romance
  • Romanianajuna
  • Romanianajunare
  • Aromanianagiun
  • Aromanianagiunari
Gallo-Romance
  • Frenchjeûner
  • Occitanjunar
  • Franco-Provençaljonar
  • Gasconjuar
  • Gasconjoar
Ibero-Romance
  • Portuguesejejuarfrom Old Galician-Portuguese jejũar
  • Spanishayunar
  • Asturianayunar
  • Galicianxaxuarfrom Old Galician-Portuguese jejũar
  • Galicianxexuarfrom Old Galician-Portuguese jejũar
  • Galicianjejuarfrom Old Galician-Portuguese jejũar
Borrowings
  • Englishjejune
  • Albanianagjëroj
  • Scotsdisjune
North-Italian
  • Friulianzunâ
  • Friulianğunâ
  • Ligurianzazzunâ
  • Piedmontesegiuné
  • Piedmontesegiauné
  • Piedmontesegeuné
  • Piedmontesezaziné
  • Piedmontesegiaginé
  • Romanshgigina
  • Romanshgegünar

Quick answers

What does ieiūnō mean in Latin?
ieiūnō, a verb, means “to fast”.
What are the principal parts of ieiūnō?
ieiūnō, ieiūnāre, ieiūnāvī, ieiūnātum (first conjugation).
How do you pronounce ieiūnō?
In classical Latin, [jɛjˈjuː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [jeˈjuː.no].