noun · femininethird declension
ideālitās
ideālitās f (genitive ideālitātis)
Classical[ɪ.deˈaː.lɪ.taːs]Ecclesiastical[i.deˈaː.li.tas]
Meaning
- Medieval Latinideality (quality or state of being ideal)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ideālitās | ideālitātēs |
| genitive | ideālitātis | ideālitātum |
| dative | ideālitātī | ideālitātibus |
| accusative | ideālitātem | ideālitātēs |
| ablative | ideālitāte | ideālitātibus |
| vocative | ideālitās | ideālitātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin ideālitās From ideālis (“ideal”) + -tās.
Descendants
- Englishideality
- Frenchidéalité
- Romanianidealitatefrom French idéalité
- GermanIdealität
- Italianidealità
- Spanishidealidad
- Dutchidealiteit
In English words that came into English from ideālitās
- idealityideālitās