LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ïambicinus

ïambicinus (feminine ïambicina, neuter ïambicinum)
Classical[i.amˈbɪ.kɪ.nʊs]Ecclesiastical[i.amˈbiː.t͡ʃi.nus]

Meaning

  1. adjectiveiambic

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeïambicinusïambicinaïambicinum
genitiveïambicinīïambicinaeïambicinī
dativeïambicinōïambicinaeïambicinō
accusativeïambicinumïambicinamïambicinum
ablativeïambicinōïambicināïambicinō
vocativeïambicineïambicinaïambicinum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeïambicinīïambicinaeïambicina
genitiveïambicinōrumïambicinārumïambicinōrum
dativeïambicinīsïambicinīsïambicinīs
accusativeïambicinōsïambicināsïambicina
ablativeïambicinīsïambicinīsïambicinīs
vocativeïambicinīïambicinaeïambicina

ĭambĭcĭnus, a, um, adj. iambus,
I. iambic: numerus, Mart. Cap. 9, § 977 al.

Quick answers

What does ïambicinus mean in Latin?
ïambicinus, a adjective, means “iambic”.
How do you pronounce ïambicinus?
In classical Latin, [i.amˈbɪ.kɪ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.amˈbiː.t͡ʃi.nus].