adjectivefirst/second-declension adjective
ïambicinus
ïambicinus (feminine ïambicina, neuter ïambicinum)
Classical[i.amˈbɪ.kɪ.nʊs]Ecclesiastical[i.amˈbiː.t͡ʃi.nus]
Meaning
- adjectiveiambic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ïambicinus | ïambicina | ïambicinum |
| genitive | ïambicinī | ïambicinae | ïambicinī |
| dative | ïambicinō | ïambicinae | ïambicinō |
| accusative | ïambicinum | ïambicinam | ïambicinum |
| ablative | ïambicinō | ïambicinā | ïambicinō |
| vocative | ïambicine | ïambicina | ïambicinum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ïambicinī | ïambicinae | ïambicina |
| genitive | ïambicinōrum | ïambicinārum | ïambicinōrum |
| dative | ïambicinīs | ïambicinīs | ïambicinīs |
| accusative | ïambicinōs | ïambicinās | ïambicina |
| ablative | ïambicinīs | ïambicinīs | ïambicinīs |
| vocative | ïambicinī | ïambicinae | ïambicina |
ĭambĭcĭnus, a, um, adj. iambus,
I. iambic:
numerus, Mart. Cap. 9, § 977 al.