noun · femininethird declension
iaculātiō
iaculātiō f (genitive iaculātiōnis)
Meaning
- throwing, hurling
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iaculātiō | iaculātiōnēs |
| genitive | iaculātiōnis | iaculātiōnum |
| dative | iaculātiōnī | iaculātiōnibus |
| accusative | iaculātiōnem | iaculātiōnēs |
| ablative | iaculātiōne | iaculātiōnibus |
| vocative | iaculātiō | iaculātiōnēs |
jăcŭlātĭo, ōnis, f. jaculor,
I. a throwing, casting, hurling.
I. Lit.:
fulminatio est jaculatio cum ictu, Sen. Q. N. 2, 12, 1: equestris, Plin. 8, 42, 65, § 162: fulgoris, App. de Mundo, p. 64, 22.—II. Trop.:
in hac veluti jaculatione verborum, Quint. 6, 3, 43.