noun · masculinefourth declension
iactus1
iactus m (genitive iactūs)
Classical[ˈjak.tʊs]Ecclesiastical[ˈjak.tus]
Meaning
- masculinethrowing, hurling, casting
- masculinethrow, cast
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iactus | iactūs |
| genitive | iactūs | iactuum |
| dative | iactuī | iactibus |
| accusative | iactum | iactūs |
| ablative | iactū | iactibus |
| vocative | iactus | iactūs |
jactus, a, um, Part., from jacio.
jactus, ūs, m. jacio,
I. a throwing, casting, hurling; a throw, cast.
I. Lit.
A. In gen.:
jactus fulminum, Cic. Cat. 3, 8, 18; Plin. 2, 38, 38, § 104: haec certamina tanta Pulveris exigui jactu compressa quiescunt, Verg. G. 4, 87: glebarum et testarum, Quint. 8, 2, 5: intra jactum teli progressus, Verg. A. 11, 608: teli jactu abesse, to be a spear's-throw distant, Liv. 8, 7 init.: usque ad jactum tali, Tac. A. 13, 40; Curt. 3, 11, 1: truces in sublime jactus (of the bull), Plin. 11, 2, 1, § 4.—B. In partic., a throw or cast of dice:
quid est tam incertum quam talorum jactus, Cic. Div. 2, 59, 121: in prospero tesserarum jactu, Liv. 4, 17: talorum ducere jactus, Ov. A. A. 3, 353: ita vita'st hominum quasi si ludas tesseris: si illud, quod maxime opus't jactu non cadit, etc., Ter. Ad. 4, 7, 22.—C. Transf.
1. A throwing out, spreading:
jactus radiorum, Plin. 2, 45, 45, § 116.—2. A throwing down or out, throwing overboard:
jactum mercium facere levandae navis causā, a jettison, Dig. 14, 2, 1 sq.: facere jactum medio in ponto, Sen. Troad. 1037: horribilis de saxo jactu' deorsum, Lucr. 3, 1016; Verg. G. 4, 528.—Absol.: decidere jactu cum ventis, Juv. 12, 33; Paul. Sent. 2, 7.—3. A cast (of the net), a haul, draught:
jactum retis emere, Dig. 19, 1, 11, § 18; Val. Max. 4, 1, 7 ext.—* II. Trop., a throwing out, uttering:
fortuitus jactus vocis, an assertion casually thrown out, Val. Max. 1, 5, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
iactus
P. of iacio.
iactus ūs, m
IA-, a throwing, casting, hurling, throw, cast: fulminum: Pulveris, V.: teli iactu abesse, a spear's throw, L.: femineus, i. e. by a woman, O.: quatere fenestras Iactibus, i. e. by throwing stones, H.—Of dice, a throw, cast: talorum: in tesserarum prospero iactu, L.: extremus ac novissimus, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
- Latiniactus
Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin iactus From iaciō + -tus (forming action nouns).
Descendants
- Catalangitfrom Vulgar Latin *iectus
- Italiangettofrom Vulgar Latin *iectus
- Frenchjetfrom Vulgar Latin *iectus
- Englishjetfrom Vulgar Latin *iectus
- Portuguesejeitofrom Vulgar Latin *iectus
- Portuguesejatofrom Vulgar Latin *iectus
- Spanishechofrom Vulgar Latin *iectus
- Asturianxeitufrom Vulgar Latin *iectus
- Galicianxeitofrom Vulgar Latin *iectus
- Anglo-Normanjetfrom Vulgar Latin *iectus
In English words that came into English from iactus
- jetiactus