LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

iactus1

iactus m (genitive iactūs)
Classical[ˈjak.tʊs]Ecclesiastical[ˈjak.tus]

Meaning

  1. masculinethrowing, hurling, casting
  2. masculinethrow, cast

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiactusiactūs
genitiveiactūsiactuum
dativeiactuīiactibus
accusativeiactumiactūs
ablativeiactūiactibus
vocativeiactusiactūs

jactus, a, um, Part., from jacio.
jactus, ūs, m. jacio,
I. a throwing, casting, hurling; a throw, cast.
I. Lit.
A. In gen.: jactus fulminum, Cic. Cat. 3, 8, 18; Plin. 2, 38, 38, § 104: haec certamina tanta Pulveris exigui jactu compressa quiescunt, Verg. G. 4, 87: glebarum et testarum, Quint. 8, 2, 5: intra jactum teli progressus, Verg. A. 11, 608: teli jactu abesse, to be a spear's-throw distant, Liv. 8, 7 init.: usque ad jactum tali, Tac. A. 13, 40; Curt. 3, 11, 1: truces in sublime jactus (of the bull), Plin. 11, 2, 1, § 4.—
B. In partic., a throw or cast of dice: quid est tam incertum quam talorum jactus, Cic. Div. 2, 59, 121: in prospero tesserarum jactu, Liv. 4, 17: talorum ducere jactus, Ov. A. A. 3, 353: ita vita'st hominum quasi si ludas tesseris: si illud, quod maxime opus't jactu non cadit, etc., Ter. Ad. 4, 7, 22.—
C. Transf.
1. A throwing out, spreading: jactus radiorum, Plin. 2, 45, 45, § 116.—
2. A throwing down or out, throwing overboard: jactum mercium facere levandae navis causā, a jettison, Dig. 14, 2, 1 sq.: facere jactum medio in ponto, Sen. Troad. 1037: horribilis de saxo jactu' deorsum, Lucr. 3, 1016; Verg. G. 4, 528.—Absol.: decidere jactu cum ventis, Juv. 12, 33; Paul. Sent. 2, 7.—
3. A cast (of the net), a haul, draught: jactum retis emere, Dig. 19, 1, 11, § 18; Val. Max. 4, 1, 7 ext.—*
II. Trop., a throwing out, uttering: fortuitus jactus vocis, an assertion casually thrown out, Val. Max. 1, 5, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
  2. Latiniactus

Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin iactus From iaciō + -tus (forming action nouns).

Descendants
  • Catalangitfrom Vulgar Latin *iectus
  • Italiangettofrom Vulgar Latin *iectus
  • Frenchjetfrom Vulgar Latin *iectus
  • Englishjetfrom Vulgar Latin *iectus
  • Portuguesejeitofrom Vulgar Latin *iectus
  • Portuguesejatofrom Vulgar Latin *iectus
  • Spanishechofrom Vulgar Latin *iectus
  • Asturianxeitufrom Vulgar Latin *iectus
  • Galicianxeitofrom Vulgar Latin *iectus
  • Anglo-Normanjetfrom Vulgar Latin *iectus

In English words that came into English from iactus

  • jetiactus
proper noun · masculinesecond declension
Iactus2
Iactus m sg (genitive Iactī)
Classical[ˈjak.tʊs]Ecclesiastical[ˈjak.tus]

Meaning

  1. masculinesingularA tributary river of the Padus mentioned by Pliny

Declension

declension
formsingularplural
nominativeIactus—
genitiveIactī—
dativeIactō—
accusativeIactum—
ablativeIactō—
vocativeIacte—

Jactus, i, m.,
I. a river flowing into the Po, Plin. 3, 16, 20, § 118.

Quick answers

What does iactus mean in Latin?
iactus, a noun, means “throwing, hurling, casting; throw, cast”.
What is the genitive of iactus?
The genitive singular is iactūs. iactus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce iactus?
In classical Latin, [ˈjak.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈjak.tus].
Where does iactus come from?
Proto-Indo-European *(H)yeh₁- → Latin iactus.