LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, impersonal in the passive

hymniō

hymniō (present infinitive hymnīre, perfect active hymnīvī, supine hymnītum)
Classical[ˈhym.ni.oː]Ecclesiastical[ˈim.ni.o]

Meaning

  1. Late Latinimpersonalto sing hymns

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.hymniōhymniēbamhymniamhymnīvīhymnīveramhymnīverō
2nd sg.hymnīshymniēbāshymniēshymnīvistīhymnīverāshymnīveris
3rd sg.hymnithymniēbathymniethymnīvithymnīverathymnīverit
1st pl.hymnīmushymniēbāmushymniēmushymnīvimushymnīverāmushymnīverimus
2nd pl.hymnītishymniēbātishymniētishymnīvistishymnīverātishymnīveritis
3rd pl.hymniunthymniēbanthymnienthymnīvērunt
hymnīvēre
hymnīveranthymnīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.hymniamhymnīremhymnīverimhymnīvissem
2nd sg.hymniāshymnīrēshymnīverīshymnīvissēs
3rd sg.hymniathymnīrethymnīverithymnīvisset
1st pl.hymniāmushymnīrēmushymnīverīmushymnīvissēmus
2nd pl.hymniātishymnīrētishymnīverītishymnīvissētis
3rd pl.hymnianthymnīrenthymnīverinthymnīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.hymnīturhymniēbāturhymniētur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.hymniāturhymnīrētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.hymnī—
pres. 2nd pl.hymnīte—
fut. 2nd sg.hymnītō—
fut. 3rd sg.hymnītōhymnītor
fut. 2nd pl.hymnītōte—
fut. 3rd pl.hymniuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivehymnīrehymnīrī
perfect infinitivehymnīvissehymnītum esse
future infinitivehymnītūrum essehymnītum īrī
present participlehymniēns—
perfect participle—hymnītum
future participlehymnītūrus
hymnītūra, hymnītūrā, hymnītūrae, hymnītūram, hymnītūrārum, hymnītūrās, hymnītūre, hymnītūrī, hymnītūrīs, hymnītūrō, hymnītūrōrum, hymnītūrōs, hymnītūrum
hymniendum
hymniundum, hymnienda, hymniendā, hymniendae, hymniendam, hymniendārum, hymniendās, hymniende, hymniendīs, hymniendōrum, hymniendōs, hymniendus
gerundhymniendī, hymniendō, hymniendumsupinehymnītum, hymnītū

hymnio, īre, v. a. hymnus,
I. to sing hymns (post-class.): hymnite matres pro receptis parvulis, Prud. στεφ. 1, 118.

Origins

From hymnus (“hymn”).

Quick answers

What does hymniō mean in Latin?
hymniō, a verb, means “to sing hymns”.
What are the principal parts of hymniō?
hymniō, hymnīre, hymnīvī, hymnītum (fourth conjugation, impersonal in the passive).
How do you pronounce hymniō?
In classical Latin, [ˈhym.ni.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.ni.o].