adjectivethird-declension two-termination adjective
hortuālis
hortuālis (neuter hortuāle)
Classical[hɔr.tuˈaː.lɪs]Ecclesiastical[or.tuˈaː.lis]
Meaning
- two terminationof or belonging to a garden
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hortuālis | hortuālis | hortuāle |
| genitive | hortuālis | hortuālis | hortuālis |
| dative | hortuālī | hortuālī | hortuālī |
| accusative | hortuālem | hortuālem | hortuāle |
| ablative | hortuālī | hortuālī | hortuālī |
| vocative | hortuālis | hortuālis | hortuāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hortuālēs | hortuālēs | hortuālia |
| genitive | hortuālium | hortuālium | hortuālium |
| dative | hortuālibus | hortuālibus | hortuālibus |
| accusative | hortuālīs hortuālēs | hortuālīs hortuālēs | hortuālia |
| ablative | hortuālibus | hortuālibus | hortuālibus |
| vocative | hortuālēs | hortuālēs | hortuālia |
hortŭālis, e, adj. hortus,
I. of or belonging to a garden, garden- (post-class. for hortensis):
species strychni, App. Herb. 74: pastinaca, id. ib. 8: herpillos, id. ib. 99.Origins
- Proto-Indo-European*ǵʰer-
- Proto-Indo-European*gʰórtos
- Proto-Italic*hortos
- Latinhortuālis
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin hortuālis From hortus (“garden”) + -ālis.