LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

hortēnsis

hortēnsis (neuter hortēnse)
Classical[hɔrˈtẽː.sɪs]Ecclesiastical[orˈtɛn.sis]

Meaning

  1. relationaltwo terminationgarden

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativehortēnsishortēnsishortēnse
genitivehortēnsishortēnsishortēnsis
dativehortēnsīhortēnsīhortēnsī
accusativehortēnsemhortēnsemhortēnse
ablativehortēnsīhortēnsīhortēnsī
vocativehortēnsishortēnsishortēnse
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativehortēnsēshortēnsēshortēnsia
genitivehortēnsiumhortēnsiumhortēnsium
dativehortēnsibushortēnsibushortēnsibus
accusativehortēnsīs
hortēnsēs
hortēnsīs
hortēnsēs
hortēnsia
ablativehortēnsibushortēnsibushortēnsibus
vocativehortēnsēshortēnsēshortēnsia

hortensis, e, adj. hortus,
I. of or belonging to a garden, garden-: lira, Col. 9, 4, 4: DII, Inscr. Orell. 1626: IOVIS, Inscr. ap. Marin. Fratr. Arv. p. 390.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ǵʰer-
  2. Proto-Indo-European*gʰórtos
  3. Proto-Italic*hortos
  4. Latinhortēnsis

Latin -ēnsis Latin hortēnsis From hortus + -ēnsis.

Quick answers

What does hortēnsis mean in Latin?
hortēnsis, a adjective, means “garden”.
How do you pronounce hortēnsis?
In classical Latin, [hɔrˈtẽː.sɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [orˈtɛn.sis].
Where does hortēnsis come from?
Proto-Indo-European *ǵʰer- → Proto-Indo-European *gʰórtos → Proto-Italic *hortos → Latin hortēnsis.