LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

hortāmentum

hortāmentum n (genitive hortāmentī)
Classical[hɔr.taːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[or.taˈmɛn.tum]

Meaning

  1. incitement, encouragement

Declension

declension
formsingularplural
nominativehortāmentumhortāmenta
genitivehortāmentīhortāmentōrum
dativehortāmentōhortāmentīs
accusativehortāmentumhortāmenta
ablativehortāmentōhortāmentīs
vocativehortāmentumhortāmenta

hortāmentum, i, n. id.,
I. an incitement, encouragement (not in Cic. or Cæs.) ea cuncta Romanis hortamento erant, Sall J. 98, 7: celeritatis, Gell. 13, 24, 21: virtutis Just. 3, 5, 9.—In plur.: in conspectu parentum conjugumque ac liberorum, quae magna etiam absentibus hortamenta animi, etc., Liv. 7, 11, 6: victoriae, Tac. H. 4, 18; Lact. 5, 19, 9; 4, 1, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin hortāmentum From hortor (“to urge”) + -mentum.

Quick answers

What does hortāmentum mean in Latin?
hortāmentum, a noun, means “incitement, encouragement”.
What is the genitive of hortāmentum?
The genitive singular is hortāmentī. hortāmentum is neuter, second declension.
How do you pronounce hortāmentum?
In classical Latin, [hɔr.taːˈmɛn.tũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [or.taˈmɛn.tum].