LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

hortāmen

hortāmen n (genitive hortāminis)
Classical[hɔrˈtaː.mɛn]Ecclesiastical[orˈtaː.men]

Meaning

  1. incitement, encouragement, exhortation

Declension

declension
formsingularplural
nominativehortāmenhortāmina
genitivehortāminishortāminum
dativehortāminīhortāminibus
accusativehortāmenhortāmina
ablativehortāminehortāminibus
vocativehortāmenhortāmina

hortāmen, ĭnis, n. hortor,
I. an incitement, encouragement, exhortation (not anteAug.): non est hortamine longo Nunc, ait, utendum, Ov. M. 1, 277: Decii eventus, ingens hortamen ad omnia pro re publica audenda, Liv. 10, 29, 5: clamoris et verberis, Pall. Mart. 11, 3.—In plur.: hortamina, laudes, Val. Fl. 6, 93: cibos et hortamina pugnantibus gestant, Tac. G. 7 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin hortāmen From hortor (“to urge”) + -men.

Quick answers

What does hortāmen mean in Latin?
hortāmen, a noun, means “incitement, encouragement, exhortation”.
What is the genitive of hortāmen?
The genitive singular is hortāminis. hortāmen is neuter, third declension.
How do you pronounce hortāmen?
In classical Latin, [hɔrˈtaː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [orˈtaː.men].