adjectivefirst/second-declension adjective
homērius
homērius (feminine homēria, neuter homērium)
Classical[hɔˈmeː.ri.ʊs]Ecclesiastical[oˈmɛː.ri.us]
Meaning
- adjectiveHomeric, of or pertaining to the Greek poet Homer.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | homērius | homēria | homērium |
| genitive | homēriī | homēriae | homēriī |
| dative | homēriō | homēriae | homēriō |
| accusative | homērium | homēriam | homērium |
| ablative | homēriō | homēriā | homēriō |
| vocative | homērie | homēria | homērium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | homēriī | homēriae | homēria |
| genitive | homēriōrum | homēriārum | homēriōrum |
| dative | homēriīs | homēriīs | homēriīs |
| accusative | homēriōs | homēriās | homēria |
| ablative | homēriīs | homēriīs | homēriīs |
| vocative | homēriī | homēriae | homēria |
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin homērius From Homērus + -ius.