noun · neutersecond declension
hodoeporicon
hodoeporicon n (genitive hodoeporicī)
Classical[hɔ.doe̯ˈpɔ.rɪ.kɔn]Ecclesiastical[o.deˈpɔː.ri.kon]
Meaning
- neuteran itinerary
Omitto Coeles Syriae, et Phoenicis iter (neque enim hodoeporicon ejus disposui scribere): ea tantum loca nominabo, quae sacris Voluminibus continentur.
4th century, Hieronymus, Epistolae 4.108.8 (Ad Eustochium virginem. Epitaphium Paulae matris.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | hodoeporicon | hodoeporica |
| genitive | hodoeporicī | hodoeporicōrum |
| dative | hodoeporicō | hodoeporicīs |
| accusative | hodoeporicon | hodoeporica |
| ablative | hodoeporicō | hodoeporicīs |
| vocative | hodoeporicon | hodoeporica |
hŏdoepŏrĭcon, i, n., = όδοιπορικόν,
I. an itinerary, Hier. Ep. 108, 8.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ὁδοιπορῐκόν (hodoiporĭkón, “a guide-book”, noun), from ὁδοιπορῐκός (hodoiporĭkós, “of or for a traveller”, adjective).