LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

hī̆rsūtus

hī̆rsūtus (feminine hī̆rsūta, neuter hī̆rsūtum, comparative hī̆rsūtior, superlative hī̆rsūtissimus)
Classical[hiːrˈsuː.tʊs]Ecclesiastical[irˈsuː.tus]

Meaning

  1. adjectiverough, shaggy, bristly, prickly
  2. adjectivehairy, hirsute

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Horridus · Hirtus · Hirsutus · Hispidus · Asper

Horridus (from χέρσος, χορταῖος), is the most general expression for whatever is rough and rugged, from want of formation; hirtus and hirsutus refer particularly to what is covered with rough hair, in opp. to what is soft and smooth; hispidus and asper, to rough elevations, in opp. to what is level; hispidus, to the roughness that offends the eye; asper, to the roughness that causes pain. Vell. P. ii. 4. describes Marius as hirtus et horridus; hirtus referring to his neglected exterior, horridus, to his rough nature. (vi. 161.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativehī̆rsūtushī̆rsūtahī̆rsūtum
genitivehī̆rsūtīhī̆rsūtaehī̆rsūtī
dativehī̆rsūtōhī̆rsūtaehī̆rsūtō
accusativehī̆rsūtumhī̆rsūtamhī̆rsūtum
ablativehī̆rsūtōhī̆rsūtāhī̆rsūtō
vocativehī̆rsūtehī̆rsūtahī̆rsūtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativehī̆rsūtīhī̆rsūtaehī̆rsūta
genitivehī̆rsūtōrumhī̆rsūtārumhī̆rsūtōrum
dativehī̆rsūtīshī̆rsūtīshī̆rsūtīs
accusativehī̆rsūtōshī̆rsūtāshī̆rsūta
ablativehī̆rsūtīshī̆rsūtīshī̆rsūtīs
vocativehī̆rsūtīhī̆rsūtaehī̆rsūta

hirsūtus, a, um, adj. primary form HIRSUS, a variation of hirtus,
I. rough, shaggy, bristly, prickly, hirsute = δασύς.
I. Lit. (class.; syn. hirtus, pilosus, villosus): quarum (animantium) aliae villis vestitae, aliae spinis hirsutae, Cic. N. D. 2, 47, 121; Col. 7, 2, 6: pectus Herculis, Prop. 4 (5), 9, 49. crura genaeque, Mart. 10, 65, 9: supercilium, Verg. E. 8, 34: et glacialis Hiems canos hirsuta capillos, Ov. M. 2, 30: barba, id. ib. 13, 766: capilli, id. H. 9, 63: juba (galeae), Prop. 4 (5), 10, 20. vellera (leonis) setis, Ov. F. 2, 339: castaneae, Verg. E. 7, 53; cf.: frondes, id. G. 3, 231: vepres, id. ib. 3, 444: rubi, Prop. 4 (5), 4, 28. folia hirsutiora, Plin. 22, 22, 33, § 75.—Poet., to designate the people of the olden time (when the hair of the head and beard was left untrimmed), like intonsus and incomptus, Sil. 13, 812; Mart. 9, 48, 2.—*
II. Trop., rude, unpolished: sumpserit Annales: nihil est hirsutius illis, Ov. Tr. 2, 259.

Origins

From hī̆rsus (variant of hī̆rtus) + -ūtus (adjective-forming suffix).

Descendants
  • Catalanhirsut
  • Englishhirsute
  • Frenchhirsute
  • Italianirsuto
  • Portuguesehirsuto
  • Spanishhirsuto
  • Galicianhirsuto

In English words that came into English from hī̆rsūtus

  • hirsutehī̆rsūtus

Quick answers

What does hī̆rsūtus mean in Latin?
hī̆rsūtus, a adjective, means “rough, shaggy, bristly, prickly; hairy, hirsute”.
How do you pronounce hī̆rsūtus?
In classical Latin, [hiːrˈsuː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [irˈsuː.tus].