verbfourth conjugation, no passive, no supine stem
hinniō
hinniō (present infinitive hinnīre, perfect active hinnīvī or hinniī)
Classical[ˈhɪn.ni.oː]Ecclesiastical[ˈin.ni.o]
Meaning
- to neigh or whinny
Conjugation conjugation 4 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | hinniō | hinniēbam | hinniam | hinnīvī hinniī | hinnīveram hinnieram | hinnīverō hinnierō |
| 2nd sg. | hinnīs | hinniēbās | hinniēs | hinnīvistī hinniistī | hinnīverās hinnierās | hinnīveris hinnieris |
| 3rd sg. | hinnit | hinniēbat | hinniet | hinnīvit hinniit | hinnīverat hinnierat | hinnīverit hinnierit |
| 1st pl. | hinnīmus | hinniēbāmus | hinniēmus | hinnīvimus hinniimus | hinnīverāmus hinnierāmus | hinnīverimus hinnierimus |
| 2nd pl. | hinnītis | hinniēbātis | hinniētis | hinnīvistis hinniistis | hinnīverātis hinnierātis | hinnīveritis hinnieritis |
| 3rd pl. | hinniunt | hinniēbant | hinnient | hinnīvērunt hinnīvēre, hinniērunt, hinniēre | hinnīverant hinnierant | hinnīverint hinnierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | hinniam | hinnīrem | hinnīverim hinnierim | hinnīvissem hinniissem |
| 2nd sg. | hinniās | hinnīrēs | hinnīverīs hinnierīs | hinnīvissēs hinniissēs |
| 3rd sg. | hinniat | hinnīret | hinnīverit hinnierit | hinnīvisset hinniisset |
| 1st pl. | hinniāmus | hinnīrēmus | hinnīverīmus hinnierīmus | hinnīvissēmus hinniissēmus |
| 2nd pl. | hinniātis | hinnīrētis | hinnīverītis hinnierītis | hinnīvissētis hinniissētis |
| 3rd pl. | hinniant | hinnīrent | hinnīverint hinnierint | hinnīvissent hinniissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | hinnī | — |
| pres. 2nd pl. | hinnīte | — |
| fut. 2nd sg. | hinnītō | — |
| fut. 3rd sg. | hinnītō | — |
| fut. 2nd pl. | hinnītōte | — |
| fut. 3rd pl. | hinniuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | hinnīre | — |
| perfect infinitive | hinnīvisse hinniisse | — |
| present participle | hinniēns | — |
gerundhinniendī, hinniendō, hinniendum
hinnĭo, īre (
I. perf. hinnisset, Val. Max. 7, 3, ext. 2), v. n., to neigh, whinny:
ut si finias equum, genus est animal, species mortale, differentia irrationale (nam et homo mortale erat), proprium hinniens, Quint. 7, 3, 3; Lucr. 5, 1077; Quint. 1, 5 fin.: hinnientium dulcedines, i. e. of horses, Laev. ap. App. Mag. p. 294.—Poet., of the centaur Chiron, Sid. Carm. 14, 29.—Hence, * hinnĭenter, adv., with neighing: hinnibunde pro hinnienter, Non. 122, 13.Origins
Imitative. Also see whinny.
Elsewhere
- Frenchhennir
- Italianinnire
- Italianannitrire
- Italiannitrire
- Catalanrenillarfrom Vulgar Latin *rehinnitulāre
- Portugueserelincharfrom Vulgar Latin *rehinnitulāre
- Spanishrelincharfrom Vulgar Latin *rehinnitulāre
- Asturianiñir
- Asturianiñar
- Normanhîngni
Insular Romance
- Sardinianinnicrare
Italo-Romance
- Italiannicchiare
- Neapolitanannechiare
Borrowings
- Albanianhingëlloj