LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

hinnībundus

hinnībundus (feminine hinnībunda, neuter hinnībundum)
Classical[hɪn.niːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[in.niˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveneighing
  2. adjectiveconstantly neighing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativehinnībundushinnībundahinnībundum
genitivehinnībundīhinnībundaehinnībundī
dativehinnībundōhinnībundaehinnībundō
accusativehinnībundumhinnībundamhinnībundum
ablativehinnībundōhinnībundāhinnībundō
vocativehinnībundehinnībundahinnībundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativehinnībundīhinnībundaehinnībunda
genitivehinnībundōrumhinnībundārumhinnībundōrum
dativehinnībundīshinnībundīshinnībundīs
accusativehinnībundōshinnībundāshinnībunda
ablativehinnībundīshinnībundīshinnībundīs
vocativehinnībundīhinnībundaehinnībunda

hinnĭbundus, a, um, adj. id.,
I. constantly neighing: equi, Quadrig. ap. Non. 122, 14 (Lachm. ad Lucr. 2, p. 236 ex conj.; MSS. hinnibunde).

Origins

From hinniō (“neigh, whinny”) + -bundus.

Quick answers

What does hinnībundus mean in Latin?
hinnībundus, a adjective, means “neighing; constantly neighing”.
How do you pronounce hinnībundus?
In classical Latin, [hɪn.niːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.niˈbun.dus].