proper noun · masculinethird declension
Himilcō
Himilcō m sg (genitive Himilcōnis)
Classical[hɪˈmɪɫ.koː]Ecclesiastical[iˈmil.ko]
Meaning
- A name of various Carthaginians, including a famous general.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Himilcō | — |
| genitive | Himilcōnis | — |
| dative | Himilcōnī | — |
| accusative | Himilcōnem | — |
| ablative | Himilcōne | — |
| vocative | Himilcō | — |
Origins
Borrowed from Punic 𐤇𐤌𐤋𐤊𐤕 (ḥmlkt).