LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

hilaritūdō

hilaritūdō f (genitive hilaritūdinis)
Classical[hɪ.ɫa.rɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[i.la.riˈtuː.do]

Meaning

  1. cheerfulness, merriment

Declension

declension
formsingularplural
nominativehilaritūdōhilaritūdinēs
genitivehilaritūdinishilaritūdinum
dativehilaritūdinīhilaritūdinibus
accusativehilaritūdinemhilaritūdinēs
ablativehilaritūdinehilaritūdinibus
vocativehilaritūdōhilaritūdinēs

hĭlărĭtūdo, ĭnis, f. hilaris,
I. cheerfulness, merriment (ante-class. for the class. hilaritas): numquam ego te tristiorem Vidi esse: quid cedo tam abhorret hilaritudo? Plaut. Cist. 1, 1, 56: onera te hilaritudine, id. Mil. 3, 1, 83: ut in ocellis hilaritudo est! id. Rud. 2, 4, 8.

Origins

Ancient Greek ἱλαρός (hilarós)bor. Latin hilaris Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin hilaritūdō From hilaris (“cheerful”) + -tūdō.

Quick answers

What does hilaritūdō mean in Latin?
hilaritūdō, a noun, means “cheerfulness, merriment”.
What is the genitive of hilaritūdō?
The genitive singular is hilaritūdinis. hilaritūdō is feminine, third declension.
How do you pronounce hilaritūdō?
In classical Latin, [hɪ.ɫa.rɪˈtuː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.la.riˈtuː.do].