noun · femininethird declension
hilaritūdō
hilaritūdō f (genitive hilaritūdinis)
Classical[hɪ.ɫa.rɪˈtuː.doː]Ecclesiastical[i.la.riˈtuː.do]
Meaning
- cheerfulness, merriment
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | hilaritūdō | hilaritūdinēs |
| genitive | hilaritūdinis | hilaritūdinum |
| dative | hilaritūdinī | hilaritūdinibus |
| accusative | hilaritūdinem | hilaritūdinēs |
| ablative | hilaritūdine | hilaritūdinibus |
| vocative | hilaritūdō | hilaritūdinēs |
hĭlărĭtūdo, ĭnis, f. hilaris,
I. cheerfulness, merriment (ante-class. for the class. hilaritas): numquam ego te tristiorem Vidi esse: quid cedo tam abhorret hilaritudo? Plaut. Cist. 1, 1, 56:
onera te hilaritudine, id. Mil. 3, 1, 83: ut in ocellis hilaritudo est! id. Rud. 2, 4, 8.Origins
Ancient Greek ἱλαρός (hilarós)bor. Latin hilaris Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin hilaritūdō From hilaris (“cheerful”) + -tūdō.