noun · femininethird declension
hērēditās
hērēditās f (genitive hērēditātis)
Classical[heːˈreː.dɪ.taːs]Ecclesiastical[eˈrɛː.di.tas]
Meaning
- inheritance
De Tadiana re mecum Tadius locutus est te ita scripsisse, nihil esse iam, quod laboraretur, quoniam hereditas usu capta esset. Id mirabamur te ignorare, de tutela legitima, in qua dicitur esse puella, nihil usu capi posse.
Translation by Evelyn Shirley Shuckburgh As to the business of Tadius. He tells me that you have written him word that there was no need of farther trouble, since the property is secured by prescription. I am surprised that you do not know that in the case of a statutory wardship of an unmarried girl prescription cannot be pleaded.68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 1.5.6 - hereditary succession
- hereditary legacy
Latīnē defined in Latin in our graded readers
bona ā mortuō relictahērēditās -ātis (f) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 18
bona mortuī ad vīvumhērēditās -ātis (f) — in Epistulae, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | hērēditās haerēditās | hērēditātēs haerēditātēs |
| genitive | hērēditātis haerēditātis | hērēditātum haerēditātum, hērēditātium |
| dative | hērēditātī haerēditātī | hērēditātibus haerēditātibus |
| accusative | hērēditātem haerēditātem | hērēditātēs haerēditātēs |
| ablative | hērēditāte haerēditāte | hērēditātibus haerēditātibus |
| vocative | hērēditās haerēditās | hērēditātēs haerēditātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- hereditatem adire, cernere
- to take possession of an inheritance.
- hereditate aliquid accipere
- to inherit something.
- hereditate aliquid relictum est ab aliquo
- something has been left as a legacy by some one.
- hereditas ad me or mihi venit ab aliquo (Verr. 2. 1. 10)
- I have received a legacy from a person.
hērēdĭtas, ātis (
I. gen. plur. hereditatium, Cic. Dom. 15, 35; Inscr. Orell. 107 al.;
but usu. hereditatum, Cic. Verr. 2, 3, 7, § 16; id. Agr. 1, 3, 8), f. heres, heirship, inheritance. I. Abstr.:
hereditas est successio in universum jus, quod defunctus habebat tempore mortis, Dig. 50, 16, 24: si istiusmodi mi fundus hereditate obvenerit, Varr. R. R. 1, 12, 2; Plin. 17, 1, 1, § 4; cf.: quoniam habes istum equum, aut emeris oportet aut hereditate possideas aut, etc. ... sed neque emisti, neque hereditate venit, neque, etc., Cic. Inv. 1, 45, 84: de hereditatibus, Gai. Inst. 2, 99 sqq.; 3, 1 sqq.—II. Concr., an inheritance (cf. patrimonium).
A. Lit.:
hereditas est pecunia, quae morte alicujus ad quempiam pervenit jure, nec ea aut legata testamento aut possessione retenta, Cic. Top. 6, 29: si qua mihi obtigerit hereditas magna atque luculenta, Plaut. Truc. 2, 3, 23; cf.: cum ejus filio hereditas a propinquo permagna venisset, Cic. Verr. 2, 1, 10, § 27: de hereditate ea, quae pupillo venit, id. Inv. 2, 21, 62: hereditates mihi negasti venire, id. Phil. 2, 16, 40: communem hereditatem concedere, id. Fl. 36, 89: mentio hereditatum ... hereditatem adire, id. Phil. 2, 16, 42: adire hereditatem, id. Rosc. Com. 18, 55: obire, id. Agr. 1, 3, 8: cernere, id. Att. 11, 2, 1; id. Agr. 2, 15, 40; cf. cerno: capere ab aliquo, id. Caecin. 35, 102: usurpare, Tac. A. 2, 19 fin.: acquirere, repudiare, omittere, Dig. 24, 3, 58: tradere alicui, Cic. Off. 1, 33, 121: transmittere alicui, Plin. Ep. 8, 18, 7: quem nisi in via caducae hereditates retardassent, i. e. that fall to heirs who have children, Cic. Phil. 10, 5, 11; v. caducus.—Prov.: hereditas sine sacris, i. e. a great advantage without trouble, without expense (because the maintaining of the sacred family rites was attended with great expense), Plaut. Capt. 4, 1, 8; id. Trin. 2, 4, 83; cf. Fest. p. 290 Müll.—B. Trop.:
a quo quidem rei familiaris ad paucos, cupiditatum ad multos improbos venit hereditas, Cic. Off. 2, 8, 28: hereditas hujus gloriae, id. ib. 1, 22, 78; cf.: optima hereditas a patribus traditur liberis omnique patrimonio praestantior gloria virtutis rerumque gestarum, id. ib. 1, 33, 121 fin.: paternae scientiae, Just. 36, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
hērēditās ātis (gen plur. -tātum, rarely -tātium), f
heres, heirship, inheritance : nobilitas non hereditate relicta, S.: equum hereditate possidere.— An inheritance : hereditatem persequi, T.: hereditates mihi negasti venire: hereditatem adire: possessio hereditatis: de hereditate controversia, Cs.: caducae hereditates.—Fig., an inheritance, descent : cupiditatum: optuma hereditas gloria virtutis.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin hērēditās From hērēs (“heir”) + -tās.
Descendants
- GermanHeredität
- Italianeredità
- Occitanereditat
- Englishheredityfrom Old French eredité
- Frenchhéréditéfrom Old French eredité
- Portugueseherdade
- Romanianereditate
- Spanishheredad
- Friulianereditât
- Galicianherdade