adjectivefirst/second-declension adjective
haruspicīnus
haruspicīnus (feminine haruspicīna, neuter haruspicīnum)
Classical[ha.rʊs.pɪˈkiː.nʊs]Ecclesiastical[a.rus.piˈt͡ʃiː.nus]
Meaning
- adjectiverelating to divination, relating to the art of the haruspex
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haruspicīnus | haruspicīna | haruspicīnum |
| genitive | haruspicīnī | haruspicīnae | haruspicīnī |
| dative | haruspicīnō | haruspicīnae | haruspicīnō |
| accusative | haruspicīnum | haruspicīnam | haruspicīnum |
| ablative | haruspicīnō | haruspicīnā | haruspicīnō |
| vocative | haruspicīne | haruspicīna | haruspicīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haruspicīnī | haruspicīnae | haruspicīna |
| genitive | haruspicīnōrum | haruspicīnārum | haruspicīnōrum |
| dative | haruspicīnīs | haruspicīnīs | haruspicīnīs |
| accusative | haruspicīnōs | haruspicīnās | haruspicīna |
| ablative | haruspicīnīs | haruspicīnīs | haruspicīnīs |
| vocative | haruspicīnī | haruspicīnae | haruspicīna |
hăruspĭcīnus (ar-), a, um, adj. id.,
I. of or relating to the inspection of victims.
I. Adj.:
quod Etruscorum declarant et haruspicini et fulgurales et tonitruales libri, Cic. Div. 1, 33, 72.—II. Subst.: hăruspĭ-cīna, ae, f. (sc. ars), the art of divining, divination:
oratio, quae haruspicinae disciplina continetur, Cic. Div. 2, 23, 50; id. Fam. 6, 18, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
haruspicīnus (ar-) adj.
haruspex, relating to soothsaying, of divination : libri.—As subst f . (sc. ars), divination .
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin haruspicīnus From haruspex (“diviner of entrails”) + -īnus.
Descendants
- Italianaruspicino