adjectivethird-declension two-termination adjective
hāmifōrmis
hāmifōrmis (neuter hāmifōrme)
Classical[haː.mɪˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[a.miˈfɔr.mis]
Meaning
- New Latintwo terminationhook-shaped, hamiform
1651, Marco Aurelio Severino, Vipera Pythia, “Index Rerum”, I Icon dentis hamiformis. 348.
Appendix in singulâ valvâ simplex, inter alas eidem carinæ suprà adnata, infrà libera et à carinâ discedens, complanata septi æmula, sed valvâ angustior (undè loculi non omninò distincti), incurvata hamiformis basi bidentata dentibus latere exteriore seminiferis.
1806, Annales du Muséum d’Histoire Naturelle, IX, page 267:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hāmifōrmis | hāmifōrmis | hāmifōrme |
| genitive | hāmifōrmis | hāmifōrmis | hāmifōrmis |
| dative | hāmifōrmī | hāmifōrmī | hāmifōrmī |
| accusative | hāmifōrmem | hāmifōrmem | hāmifōrme |
| ablative | hāmifōrmī | hāmifōrmī | hāmifōrmī |
| vocative | hāmifōrmis | hāmifōrmis | hāmifōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | hāmifōrmēs | hāmifōrmēs | hāmifōrmia |
| genitive | hāmifōrmium | hāmifōrmium | hāmifōrmium |
| dative | hāmifōrmibus | hāmifōrmibus | hāmifōrmibus |
| accusative | hāmifōrmīs hāmifōrmēs | hāmifōrmīs hāmifōrmēs | hāmifōrmia |
| ablative | hāmifōrmibus | hāmifōrmibus | hāmifōrmibus |
| vocative | hāmifōrmēs | hāmifōrmēs | hāmifōrmia |
Origins
First attested in an index in 1651 and in running text in 1806; formed as hāmus (“hook”) + fōrma (“shape”).
Descendants
- Englishhamiform