adjectivefirst/second-declension adjective
haesitābundus
haesitābundus (feminine haesitābunda, neuter haesitābundum)
Classical[hae̯.sɪ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[e.s̬i.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectivehesitating, faltering, stammering
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haesitābundus | haesitābunda | haesitābundum |
| genitive | haesitābundī | haesitābundae | haesitābundī |
| dative | haesitābundō | haesitābundae | haesitābundō |
| accusative | haesitābundum | haesitābundam | haesitābundum |
| ablative | haesitābundō | haesitābundā | haesitābundō |
| vocative | haesitābunde | haesitābunda | haesitābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haesitābundī | haesitābundae | haesitābunda |
| genitive | haesitābundōrum | haesitābundārum | haesitābundōrum |
| dative | haesitābundīs | haesitābundīs | haesitābundīs |
| accusative | haesitābundōs | haesitābundās | haesitābunda |
| ablative | haesitābundīs | haesitābundīs | haesitābundīs |
| vocative | haesitābundī | haesitābundae | haesitābunda |
haesĭtābundus, a, um, adj. haesito, II.,
I. stammering, faltering, hesitating:
expalluit notabiliter et haesitabundus inquit: Interrogavi, etc., Plin. Ep. 1, 5, 13.Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō ▲ Latin -tō Latin -itō Latin -titō Latin haesitō Latin -bundus Latin haesitābundus From haesitō (“hesitate”) + -bundus.