adjectivefirst/second-declension adjective
haematinus
haematinus (feminine haematina, neuter haematinum)
Classical[hae̯ˈma.tɪ.nʊs]Ecclesiastical[eˈmaː.ti.nus]
Meaning
- adjectiveblood-red
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haematinus | haematina | haematinum |
| genitive | haematinī | haematinae | haematinī |
| dative | haematinō | haematinae | haematinō |
| accusative | haematinum | haematinam | haematinum |
| ablative | haematinō | haematinā | haematinō |
| vocative | haematine | haematina | haematinum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | haematinī | haematinae | haematina |
| genitive | haematinōrum | haematinārum | haematinōrum |
| dative | haematinīs | haematinīs | haematinīs |
| accusative | haematinōs | haematinās | haematina |
| ablative | haematinīs | haematinīs | haematinīs |
| vocative | haematinī | haematinae | haematina |
haemătĭnus, a, um, adj., = ἁιμάτινος,
I. blood-red, blood-colored:
vitrum, Plin. 36, 26, 67, § 197.