LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

habrodiaetus

habrodiaetus m (genitive habrodiaetī)
Classical[ha.brɔ.diˈae̯.tʊs]Ecclesiastical[a.bro.diˈɛː.tus]

Meaning

  1. masculineepithet of the painter Parrhasius
    namque et cognomina usurpavit habrodiaetum se appellando aliisque versibus principem artis et eam ab se consummatam, super omnia Apollinis se radice ortum et Herculem23 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis historia 35.72

Declension

declension
formsingularplural
nominativehabrodiaetushabrodiaetī
genitivehabrodiaetīhabrodiaetōrum
dativehabrodiaetōhabrodiaetīs
accusativehabrodiaetumhabrodiaetōs
ablativehabrodiaetōhabrodiaetīs
vocativehabrodiaetehabrodiaetī

Habrŏdĭaetus, i, m., = Ἁβροδίαιτος (living delicately),
I. an epithet of the painter Parrhasius, Plin. 35, 10, 36, § 71.

Origins

From Ancient Greek ᾰ̔βροδῐ́αιτος (hăbrodĭ́aitos, “living delicately, effete,”). According to Pliny the Elder, the epithet was given to the painter Parrhasius by the artist himself.

Quick answers

What does habrodiaetus mean in Latin?
habrodiaetus, a noun, means “epithet of the painter Parrhasius”.
What is the genitive of habrodiaetus?
The genitive singular is habrodiaetī. habrodiaetus is masculine, second declension.
How do you pronounce habrodiaetus?
In classical Latin, [ha.brɔ.diˈae̯.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.bro.diˈɛː.tus].