noun · masculinefourth declension
gustātus
gustātus m (genitive gustātūs)
Classical[ɡʊsˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[ɡusˈtaː.tus]
Meaning
- the sense of taste
- a taste, flavor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gustātus | gustātūs |
| genitive | gustātūs | gustātuum |
| dative | gustātuī | gustātibus |
| accusative | gustātum | gustātūs |
| ablative | gustātū | gustātibus |
| vocative | gustātus | gustātūs |
gustātus, ūs id.; a tasting of food; hence.
I. The taste, as one of the five senses:
gustatus, qui sentire eorum, quibus vescimur, genera debet, Cic. N. D. 2, 56, 141; id. de Or. 3, 25, 99: existimaverim omnibus (animalibus) sensum et gustatus esse, Plin. 10, 71, 91, § 196.—II. The taste, flavor of any thing.
A. Lit.:
varietas pomorum eorumque jucundus non gustatus solum, sed odoratus etiam et aspectus, Cic. N. D. 2, 63, 158: (uva) primo est peracerba gustatu, id. de Sen. 15, 53.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
gustātus ūs
gusto, the taste, sense of taste : gustatus, qui sentire debet, etc.— A taste, flavor : pomorum iucundus: (uva) peracerba gustatu.— Fig., flavor, enjoyment : verae laudis.
Origins
From gustō + -tus (forming action nouns).
In English words that came into English from gustātus
- gustatorygustātus