adjectivethird-declension two-termination adjective
gustābilis
gustābilis (neuter gustābile)
Classical[ɡʊsˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ɡusˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationappetizing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gustābilis | gustābilis | gustābile |
| genitive | gustābilis | gustābilis | gustābilis |
| dative | gustābilī | gustābilī | gustābilī |
| accusative | gustābilem | gustābilem | gustābile |
| ablative | gustābilī | gustābilī | gustābilī |
| vocative | gustābilis | gustābilis | gustābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gustābilēs | gustābilēs | gustābilia |
| genitive | gustābilium | gustābilium | gustābilium |
| dative | gustābilibus | gustābilibus | gustābilibus |
| accusative | gustābilīs gustābilēs | gustābilīs gustābilēs | gustābilia |
| ablative | gustābilibus | gustābilibus | gustābilibus |
| vocative | gustābilēs | gustābilēs | gustābilia |
gustābĭlis, e, adj. gusto,
I. appetizing, Ambros. de Noe, 15, 52.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin gustābilis From gustō (“taste”) + -bilis.