proper noun · masculinesecond declension
Gurthegirnus
Gurthegirnus m sg (genitive Gurthegirnī)
Classical[ɡʊr.tʰɛˈɡɪr.nʊs]Ecclesiastical[ɡur.teˈd͡ʒir.nus]
Meaning
- Medieval Latinmasculinesingulara male given name, variant of Vortigernus
Gurthegirnus autem regnabat in bryttannia ; sed in tempore64 illius bryttones arguebantur a metu scottorum pictorumque et a romanico impetu. nec et a timore ambrosii ;
(Can we date this quote?), Nennius, Historia Brittonum:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Gurthegirnus | — |
| genitive | Gurthegirnī | — |
| dative | Gurthegirnō | — |
| accusative | Gurthegirnum | — |
| ablative | Gurthegirnō | — |
| vocative | Gurthegirne | — |