LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Guorthegirnus

Guorthegirnus m sg (genitive Guorthegirnī)
Classical[ɡʷɔr.tʰɛˈɡɪr.nʊs]Ecclesiastical[ɡʷor.teˈd͡ʒir.nus]

Meaning

  1. Medieval Latinmasculinesingulara male given name, equivalent to English Vortigern
    Hencgestus postmodum grande præparans convivium regi guorthegirno et senioribus militibus eius(Can we date this quote?), Nennius, Historia Brittonum:
    Factum est autem post mortem guorthemeri filii regis guorthegirni henegesto confortato et ad se multis iterum navibus congregatis(Can we date this quote?), Nennius, Historia Brittonum:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeGuorthegirnus—
genitiveGuorthegirnī—
dativeGuorthegirnō—
accusativeGuorthegirnum—
ablativeGuorthegirnō—
vocativeGuorthegirne—

Origins

Borrowed from Old Welsh Guorthigirn, from Proto-Brythonic *Gworθɨɣern.

Quick answers

What does Guorthegirnus mean in Latin?
Guorthegirnus, a proper noun, means “a male given name, equivalent to English Vortigern”.
What is the genitive of Guorthegirnus?
The genitive singular is Guorthegirnī. Guorthegirnus is masculine, second declension.
How do you pronounce Guorthegirnus?
In classical Latin, [ɡʷɔr.tʰɛˈɡɪr.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ɡʷor.teˈd͡ʒir.nus].