adjectivefirst/second-declension adjective
grandineus
grandineus (feminine grandinea, neuter grandineum)
Classical[ɡranˈdɪ.ne.ʊs]Ecclesiastical[ɡranˈdiː.ne.us]
Meaning
- adjectivefull of hail, abounding in hail
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandineus | grandinea | grandineum |
| genitive | grandineī | grandineae | grandineī |
| dative | grandineō | grandineae | grandineō |
| accusative | grandineum | grandineam | grandineum |
| ablative | grandineō | grandineā | grandineō |
| vocative | grandinee | grandinea | grandineum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandineī | grandineae | grandinea |
| genitive | grandineōrum | grandineārum | grandineōrum |
| dative | grandineīs | grandineīs | grandineīs |
| accusative | grandineōs | grandineās | grandinea |
| ablative | grandineīs | grandineīs | grandineīs |
| vocative | grandineī | grandineae | grandinea |
grandĭnĕus, a, um, adj. grando,
I. full of hail (late Lat.):
nimbi, Alcim. 3, 329: frigus, id. 5, 190; cf. the foll. art.Origins
From grandō.