verbfirst conjugation, impersonal, no passive, no perfect or supine stems
grandinat
grandinat (present infinitive grandināre)
Meaning
- impersonalto hail
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — | — | — | — |
| 3rd sg. | grandinat | grandinābat | grandinābit | — | — | — |
| 1st pl. | — | — | — | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — | — |
| 3rd sg. | grandinet | grandināret | — | — |
| 1st pl. | — | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — | — |
| 3rd pl. | — | — | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| fut. 3rd sg. | grandinātō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | grandināre | — |
| present participle | grandināns | — |
gerundgrandinandī, grandinandō, grandinandum
Origins
From grandō.
Descendants
- Italiangrandinare
- Romaniangrindina
- Sardinianrandhinare